Πολλά και ενδιαφέροντα είχε η πρώτη αγωνιστική του 2015, όμως και πάλι την παράσταση έκλεψαν άλλοι, πλην των βασικών πρωταγωνιστών, στα γήπεδα, των παικτών δηλαδή… Ειδικά στο ντέρμπι της Λεμεσού, όπου και πολλά γκολ σημειώθηκαν και σασπένς είχε μέχρι το τελευταίο σφύριγμα, αν θέλετε και διαδρομή Παραδείσου – Κολάσεως και αντίθετα, η ανάλυση περιστράφηκε κυρίως στα τεράστια λάθη του διαιτητή και κάποια των βοηθών του.

Λάθη έγιναν και σε άλλα γήπεδα, θα έλεγα σε όλα, όμως ειδικά αυτά στην Λεμεσό και χοντρά ήταν και σημαντικό ρολό στην τελική κατάληξη του ντέρμπι έπαιξαν.
Θέλω να είμαι δίκαιος και να τονίσω ότι ο διαιτητής και κατ’ επέκταση και οι συνεργάτες του, δεν βοηθήθηκαν σχεδόν καθόλου από τους ιδίους τους παίκτες οι οποίοι από την αρχή έδειξαν και μηδαμινή ανοχή σε όλα τα σφυρίγματα και σχεδόν πάντα τα αμφισβήτησαν. Όπως και να είχαν τα πράγματα, ήταν αποκλειστική δουλειά του διαιτητή και των βοηθών του να ελέγξουν την όλη κατάσταση και με τις αποφάσεις τους και στην ψυχολογία του ντέρμπι να μπουν και ακριβοδίκαιοι να δείξουν ότι ήθελαν να είναι.

Δεν τα κατάφεραν στον τομέα αυτό. Αυτό που κατάφεραν ήταν να επιτρέψουν και στους δυο αντιπάλους να φωνάζουν για φάσεις όπου αδικήθηκαν. Και ήταν πολλές με αποκορύφωμα το πεναλτι για την ΑΕΛ στην τελευταία φάση του πρώτου μέρους. Η εικόνα στην Λεμεσό που έβγαλε η διαιτησία μαζί με καταστρατήγηση κανονισμών και σε άλλα γήπεδα, ασφαλώς και φανερώνει για άλλη μια φορά το τεράστιο πρόβλημα που έχουμε στο κεφάλαιο αυτό. Υποτίθεται ότι μετά την γενική κατακραυγή με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα, οι διαιτητές θα έπρεπε να ήταν δυο και τρεις φορές πιο προσεχτικοί σε κάθε αγώνα, για να δείξουν ότι τουλάχιστον έπιασαν το μήνυμα και από την πλευρά τους θα κάνουν το καλύτερο για να αλλάξουν έστω προσωρινά την άποψη του απλού οπαδού αλλά και αυτών που άμεση εμπλοκή έχουν στα του ποδοσφαιρικού στερεώματος…

Κρίμα, πραγματικά κρίμα, γιατί φαίνεται ότι κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται ούτε και αυτή την κρίσιμη και επικίνδυνη εποχή το αυτονόητο. Σε ότι αφορά στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, η Ομόνοια και η Ανόρθωση ήταν οι μεγάλες κερδισμένες από τις ομάδες που θέλουν κατ’ αρχάς να μπουν εξάδα και στην συνέχεια να διεκδικήσουν ένα από τα εισιτήρια που οδηγούν στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Οι τεράστιες σε σημασία νίκες επί των φορμαρισμένων Ερμή και ΑΕΚ, περιπλέκει περισσότερο την κατάσταση στις θέσεις από τρία μέχρι και έξι και βεβαίως αφήνει υποσχέσεις για μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην συνέχεια. Αντίθετα, στους μεγάλους χαμένους, περισσότερο όπως εξελιχθήκαν οι αναμετρήσεις τους, είναι η ΑΕΛ και η Νέα Σαλαμίνα.
Είχαν την ευκαιρία να πάρουν σημαντικές νίκες και να βοηθηθούν σε μεγάλο βαθμό στην συνέχεια για να διεκδικήσουν τους αρχικούς τους στόχους και δεν τα κατάφεραν.
Ειδικά για τους Γαλαζοκιτρινους της Λεμεσού, φαίνεται να κινδυνεύουν άμεσα να μείνουν και εκτός της πρώτης εξάδας και να επικεντρωθούν πλέον αποκλειστικά για διάκριση στον θεσμό του Κυπέλλου.