Δεν είναι η πρώτη φορά που ο απόηχος ενός ντέρμπι ανάμεσα στους αιωνίους αντιπάλους της Λευκωσίας αφορά περισσότερο την διαιτησία, το πολιτικό κομμάτι και την προσπάθεια να κερδιθούν οι εντυπώσεις δια μέσου βαρύγδουπων δηλώσεων…

Ανεξάρτητα νικητή και χαμένου, ανεξάρτητα βαθμολογικής σημασίας του ντέρμπι και ανεξάρτητα της αγωνιστικής συμπεριφοράς των ομάδων, το τι  έκανε παλαιότερα ο Ραουφμαν και ο Ιωαννου, ο Σατσιας και ο Καιαφας, και σήμερα ο Μαντουκα και ο Ποτέ στο γήπεδο, επισκιαζόταν από τις δηλώσεις των παραγόντων των δυο ομάδων μετά το τέλος κάθε ντέρμπι.

Ήταν και είναι πολύ άδικο  για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές η διαχρονική κατάσταση που επικρατεί .

Δεν μπορεί κανείς με σιγουριά να επιρρίψει ολόκληρη της ευθύνη σε κάποια από τις δυο ομάδες, γιατί απλά πάντα σε μια διένεξη άλλος λιγότερο, άλλος πολύ περισσότερο, φέρουν την ευθύνη για την εξέλιξη της όλης εικόνας που ακολουθεί…

Δυστυχώς, όλοι θεωρούν ότι έχουν το δίκαιο με το μέρος τους και στην προσπάθεια να το αποδείξουν θυμούνται τις καταβολές του αντιπάλου, τι εκπροσωπούσε και που ανήκει στο πολιτικό πεδίο και πάει λέγοντας.

Υποτίθεται ότι μετά τα πρώτα χρόνια που ακολούθησαν της Τουρκικής εισβολής την 20^η Ιουλίου του 1974, όπου ο πολιτικός διχασμός έφτασε στο απόγειο, αργά αλλά σταθερά, κάναμε βήματα για επούλωση των πολλαπλών πληγών που άφησε και υποτίθεται ότι επικεντρωθήκαμε στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι.

Κούνια που μας κούναγε όμως…

Κατά καιρούς, δηλώσεις παρόμοιου περιεχομένου με τις πρόσφατες, έρχονται να μας θυμίσουν ότι ισχύει το γνωστό ρητό ότι η ουρά του σκύλου δεν ισιώνει.

Και η ρίζα του κακού στην συνεχιζόμενη εκτός αγωνιστικών χώρων αντιπαλότητα των αιωνίων, έχει αφετηρία δεκαετίες πολλές που στην διάρκεια τους έγιναν πολλά κι πολλοί ταλαιπωρηθήκαν από αυτά.

Βεβαίως ο Μοραις, ο Ασσις και οι λοιποί σύγχρονοι άσσοι των αιωνίων, δεν θέλουν να ξερόυν το τι προηγήθηκε, αλλά ενδιαφέρονται για το πως εξελίσσεται το ντέρμπι στο γήπεδο.

Γι αυτό και πλείστες φορές δίνουν τα χέρια, αλληλοσυγχαιρονται και πάνε στα αποδυτήρια σκεπτόμενοι την επόμενη αγωνιστική τους υποχρέωση.

Για κάποιους άλλους, δυστυχώς το ντέρμπι ακριβώς εκείνη την χρονική στιγμή θα ξεκινήσει…

Μ αυτά και μ αυτά έπεσε και η αυλαία του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου του μαραθωνίου.

Επιβεβαιωθήκαν αυτοί που έβλεπαν και βλέπουν κούρσα δυο αλόγων για τον τίτλο, από την στιγμή που άλλες παραδοσιακά δυνατές ομάδες δείχνουν να θέλουν αλλά να μην μπορούν να ακολουθήσουν ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνα.

Οι νίκες τους επί Ομόνοιας και Ανόρθωσης αντίστοιχα, θεωρώ ότι ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε ότι αφορά στις φετινές τους βλέψεις.

Από εκεί και πέρα την καλή την κουβέντα πρέπει να πούμε ξανά για τον εκπληκτικό Ερμή που πάει και φέτος για να βιράρει Ευρωπαϊκό εισιτήριο και από την στιγμή που λιγοστεύουν κατά ένα, σε μπελάδες θα μπουν μεγάλες δυνάμεις του χώρου…

Και ευτυχώς, παραμένει σε πολύ ψηλά επίπεδα το ενδιαφέρον και στα κάτω, άρα μας αναμένουν συγκινήσεις στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι.

Έχει και κάτι καλό η φετινή περίοδος, να μην τα μηδενίζουμε όλα…