Από την περσινή περίοδο σε κάθε αποτυχία της ΑΕΛ, με αποκορύφωμα βέβαια την απώλεια ενός τίτλου πρωταθλητή που της προσφέρθηκε ουσιαστικά στο πιάτο, το σενάριο απομάκρυνσης του Πέτεφ είναι το κυρίαρχο σημείο αναφοράς στα διάφορα ρεπορτάζ που αφορούν τους «γαλαζοκίτρινους» της Λεμεσού. Πλησιάζει σε αριθμό διψήφιο αυτή η εκδοχή και μάλιστα μετά το τέλος της περσινής χρονιάς, ήταν δεδομένη η διακοπή της συνεργασίας.

Όμως, όχι απλώς παρέμεινε στο πόστο του ο Βούλγαρος προπονητής, αλλά επεκτάθηκε και η συνεργασία του με την ΑΕΛ, μετατρέποντάς τον σε απόλυτο κυρίαρχο των αποδυτηρίων.
Και, όμως, πριν αλέκτορα φωνήσαι, άρχισαν τα όργανα, οι μουρμούρες μετατράπηκαν σε αποδοκιμασίες και ο Πέτεφ μετρούσε πάλι μέρες.
Είναι γνωστό ότι ήταν έτοιμος και ο αντικαταστάτης του και μόνο εμπόδιο αποτελούσε και αποτελεί η σχετική παράγραφος στο συμβόλαιό του, που αναφέρεται στη συνολική αποζημίωση στην περίπτωση που αποδεσμευθεί.

Όλα αυτά ασφαλώς και επηρεάζουν και τους παίκτες και τον προπονητή αλλά και τους απλούς οπαδούς, που κάθε λίγο και λιγάκι διαβάζουν και ακούνε πληροφορίες για πιθανή διακοπή συνεργασίας με τον Πέτεφ.
Γενικά, ο Βούλγαρος συνεχίζει να αμφισβητείται από πολλούς, αλλά η αλήθεια είναι ότι για την περσινή απώλεια του τίτλου και για την μέχρι τώρα φετινή άσχημη εικόνα, που βγάζει η ομάδα του, δεν φταίει μόνο αυτός.
Ευθύνη, και μάλιστα μεγαλύτερη, φέρουν αυτοί που τον κράτησαν, του εμπιστεύθηκαν τις τεράστιες αλλαγές προσώπων που επιχείρησε αλλά και του έφεραν παίκτες, πλείστοι εκ των οποίων με τη μέχρι τώρα παρουσία τους, δεν πείθουν ότι μπορούν να ανταποκριθούν στο βάρος της φανέλας της ΑΕΛ των τελευταίων τουλάχιστον χρόνων.
Έτσι, το τρένο που οδηγεί στη διάκριση φαίνεται να έχει φύγει και η ομάδα της Λεμεσού να μην το έχει προλάβει.
Δεν είναι η βαθμολογική διαφορά που οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα.
Είναι μεν σημαντική από την κορυφή ακόμη και από τη δεύτερη θέση, όμως περισσότερο προβληματίζει η εικόνα στον αγωνιστικό χώρο.
Εκεί όπου, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, η ΑΕΛ δεν βλέπεται φέτος.
Έχει προβλήματα και στις τρεις γραμμές και, κυρίως, στην αμυντική και  πληρώνει ακριβό τίμημα.
Με απλά λόγια, η φετινή ΑΕΛ πληρώνει λάθη διοικητικά των προηγούμενων χρονών, στη διάρκεια των οποίων ξηλώθηκε η κορυφαία ομάδα που έφτιαξε ο Πάμπος στις τελευταίες δεκαετίες.
Και δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για ν' αντιληφθεί, κάνοντας απλώς  σύγκριση παικτών ανά θέση, την τεράστια διαφορά δυναμικότητας που έχει η ΑΕΛ του '12, ακόμη και η περσινή, με την υφιστάμενη ομάδα.
Το ερώτημα, βεβαίως, που απασχολεί τον κόσμο της ΑΕΛ αυτήν την εποχή, είναι κατά πόσον μπορεί αυτή η ομάδα να επανέλθει σε ψηλές πτήσεις και να διεκδικήσει αυτό που έκανε στην τελευταία πενταετία, τη μεγάλη δηλαδή διάκριση.
Με τα υπάρχοντα δεδομένα, πολύ χλομό φαντάζει το τοπίο, εκτός και αν στη δεύτερη περίοδο των μετεγγραφών δεν επαναληφθούν τα περσινά λάθη, αλλά αντίθετα έρθουν στη Λεμεσό παίκτες έτοιμοι να κάνουν τη διαφορά…
Απαραίτητη όμως προϋπόθεση, κι αν ακόμη αυτό συμβεί, είναι να μην απομακρυνθεί ακόμη περισσότερο από το δίδυμο της κορυφής στο επόμενο διάστημα...