Γενικά στα τελευταία χρόνια, με την με την τεράστια αύξηση των διαφόρων μέσων επικοινωνίας και με τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητα μας, καταντήσαμε να προσεγγίζουμε σοβαρά θέματα η και σημαντικά γεγονότα πολύ επιφανειακά.

Αναφέρομαι σε όλους τους τομείς και για να είμαι τελείως ειλικρινής, το παρατήρησα και προχθές, στην επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου του 1940.

Πολλοί ούτε ήξεραν τι έγινε και γιατί 74 χρόνια προηγουμένως.

Άλλοι που ήξεραν δεν το μετέφεραν σε νεότερους και κάποιοι που όφειλαν να το υπενθυμίσουν στην κοινή γνώμη, σίγησαν.

Ασχοληθήκαν με άλλα πιο πιατσαδικα θέματα…

Κι υστέρα διερωτουμαστε πως η νέα γενιά δεν ασχολειται με ιστορικά γεγονότα, δεν ξέρει δηλαδή την ιστορία του Έθνους με τα Έπη αλλά και τα οδυνηρά λάθη που το οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση.

Γενικά, υπάρχει μια επιφανειακή προσέγγιση και σε άλλα θέματα, με το γνωστό κρύψε να περάσουμε, να κυριαρχεί σε πλείστες των περιπτώσεων.

Και στον ποδοσφαιρικό χώρο, πόσες φορές δεν γίναμε μάρτυρες παρόμοιων περιπτώσεων, που να νοιώθουν κάποιοι ότι γίνεται το έλα να δεις, όμως δεν μιλούν και αφήνουν άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα του;

Αντιμετωπίζουμε σαν χώρος πολλά και σοβαρά προβλήματα κι όμως αν δεν μας αγγίζουν σε προσωπικό η και σωματειακό επίπεδο, τα προσπερνούμε.

Γνωρίζουμε ότι σε πολλά και σημαντικά πόστα, ακόμα και σε επίπεδο διαιτησίας και ομάδων, δεν θα έπρεπε να υπηρετούν  κάποιοι που δεν δικαιούνται σύμφωνα και με τους νόμους της Δημοκρατίας και όμως όχι απλά συμμετέχουν αλλά έχουν και ηγετικές θέσεις.

Παίρνονται αποφάσεις στην Ομοσπονδία που κρίνονται άδικες, αν μας αγγίζουν φωνασκούμε, αν αφορούν άλλους, χαιρεκακούμε η και σφυρίζουμε αδιάφορα.

Το ίδιο συμβαίνει και με την διαιτησία, το ίδιο συμβαίνει και με τις χρηματικές ποινές που επιβάλλει η δικαστική επιτροπή και γενικά παντού όπου υπάρχει ατομικό η και σωματειακό συμφέρον.

Σε ένα χώρο που θυμίζει έντονα την κατάσταση που επικρατεί και στο πολιτικό και στο οικονομικό πεδίο, όπου δηλαδή υπάρχει σε πλείστες περιπτώσεις η λυκοφιλία και η αλληλεξάρτηση, δυστυχώς δεν μπορεί κανείς να περιμένει ούτε θα γίνουν θαύματα και θα αλλάξει δραματικά το υφιστάμενο  σκηνικό.

Καλώς η κακώς, είμαστε πολύ μικρή κοινωνία, ο κάθε ένας ξέρει τον άλλο, ο κάθε ένας έχει το μέσον του και χειριζόμαστε θέματα που μας αφορούν όπως όλοι οι άλλοι.

Κι όταν ρωτηθούμε, έχουμε έτοιμη και την αποστομωτική απάντηση.

Οι άλλοι είναι πιο έξυπνοι από εμάς;

Αυτή δυστυχώς είναι η σημερινή κατάσταση που επικρατεί σε όλους τους τομείς και με αυτή θα πορευθούμε, γιατί απλά έτσι μάθαμε, η έτσι μας έμαθαν.

Γι αυτό και για να επανέλθω στην αρχική τοποθέτηση, πολλοί δεν ασχολούνται, ίσως ούτε γνωρίζουν για τις Επετείους του 1821, του 1940, του 1955, ούτε βέβαια για την 15^η και 20^η Ιουλίου του 1974 που η προδοσία και η Τουρκική εισβολή έφεραν τόσα δεινά στον τόπο μας για τα οποία ακόμη πληρώνουμε ακριβό τίμημα…

Και δεν φταίνε οι νέοι γι αυτό, αλλά εμείς οι υποτιθέμενοι σοφότεροι, που είπανε χρέος τουλάχιστον να ενημερώσουμε τα παιδιά μας.