Συζητούνται ακόμη τα πελώρια σκορ ή και οι εύκολες νίκες κάποιων ομάδων σε υποτιθέμενα ντέρμπι που αφορούσαν την τρίτη αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ.
Υποτίθεται ότι στη φάση αυτή, από καταβολής του νέου τρόπου διεξαγωγής του θεσμού, συνήθως στους ομίλους εισέρχονται οι κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη.
Θα πει κάποιος υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Όντως κάποιες μένουν εκτός είτε από ατυχία, είτε από τη διαιτησία είτε και γιατί δεν παρουσιάστηκαν έτοιμες την κατάλληλη χρονική στιγμή.
Ο κανόνας εξακολουθεί να είναι η είσοδος στους ομίλους των καλύτερων ομάδων, άρα η πλειοψηφία των αγώνων, θεωρητικά, πρέπει να είναι ντέρμπι.
Έλα όμως που και φέτος κάποια αποτελέσματα κάθε άλλο από κορυφαία διασυλλογικη διοργάνωση θυμίζουν;
Δεν γίνεται πεντάρες, εξάρες ακόμη και επτάρες να κάνουν την εμφάνισή τους σε αυτήν τη φάση ή ακόμη χειρότερα έναν ή και δύο γύρους πιο κάτω.
Δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται αυτό το φαινόμενο, όμως σε αυτή την αγωνιστική έχει παραγίνει.
Και το ερώτημα είναι πλέον εύλογο και σαφέστατο.
Έχει ανοίξει η ψαλίδα των παραδοσιακά μεγάλων με τους λοιπούς, ή είναι εποχιακή μπόρα και θα περάσει;
Όταν δηλαδή η Ρεάλ Μαδρίτης κάνει πάρτι στο Λίβερπουλ , η Μπάγιερν κονιορτοποιεί τη Ρόμα στο Ολύμπικο, η Μπαρσελόνα παίζει για πλάκα τον Άγιαξ και η Τσέλσι διαλύει τη Μάριμπορ κι όλα αυτά μέσα στην ίδια αγωνιστική, τι να σκεφτεί κανείς;
Θα ισχυριστεί κάποιος ότι τα γκολ και κατ' επέκταση το θέαμα είναι η ουσία στο άθλημα, όμως από την άλλη σε τέτοιο επίπεδο, διαχρονικά, είχαμε μάθει αλλιώς και γι' αυτό και προκάλεσε τόσο απόηχο η ευρύτητα των επιτυχιών σχεδόν όλων των ισχυρών και βασικών υποψηφίων για να σηκώσουν την κούπα τον Μάη μήνα…
Βεβαίως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια ποιοι θα βρεθούν στον τελικό και κυρίως ποιος θα είναι ο νέος ποδοσφαιρικός βασιλιάς της Ηπείρου.
Κι αυτό είναι αποτέλεσμα πάνω από δυο δεκαετιών ιστορίας του θεσμού, όπου κάποιες ομάδες που ξεκίνησαν σαν τραίνο έμειναν στη μέση της διαδρομής και κάποιες άλλες που με αρκετό ζόρι πέρασαν από τους ομίλους ή και τη φάση των «16», κατάφεραν να στεφθούν και Πρωταθλητές Ευρώπης.
Αλλά, δεν είναι αυτό το θέμα ή αν θέλετε το ερώτημα που πλανάτε μετά και την ολοκλήρωση των τριών πρώτων στροφών στη φάση των ομίλων.
Η εικόνα που βγάζουν αρκετές ομάδες, ακόμη και πρώην παραδοσιακές διεκδικήτριες της διάκρισης και ίσως και του τροπαίου, είναι πολύ απογοητευτική, σε σημείο που κάνει τους αντιπάλους τους να φαντάζουν ότι έχουν έρθει από άλλο πλανήτη.
Αυτό είναι ανησυχητικό, αν συνεχιστεί και στο άμεσο μέλλον, για τη γενικότερη εικόνα που βγάζει η όλη διοργάνωση, που η αλήθεια είναι ότι μας είχε συνηθίσει αλλιώς στα προηγούμενα χρόνια.
Πιθανόν, να οδεύουμε σε διοργάνωση δυο ταχυτήτων και αυτό θα συνάδει με το τι συμβαίνει και στα πλείστα πρωταθλήματα των χωρών της Ευρώπης.
Απουσιάζουν επί του παρόντος οι μεγάλες εκπλήξεις και οι ανατροπές που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να αποκαλείται η όλη διοργάνωση σαν κορυφαία στο είδος της ανά το Παγκόσμιο.
Πιθανόν να έπαιξε σημαντικό ρόλο και η γενική οικονομική κρίση που ταλανίζει την Ευρώπη και δεν άφησε ανέγγιχτο και τον ποδοσφαιρικό χώρο.
Όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις ο πλούσιος γίνεται πλουσιότερος και ο φτωχός φτωχότερος…
Θα αναμένουμε να δούμε κατά πόσο αυτή η εικόνα θα συνεχιστεί όχι απλά στη φετινή περίοδο αλλά και στο άμεσο μέλλον και κυρίως πόσο θα επηρεάσει τον ίδιο τον θεσμό για τον οποίο η διοργανώτρια ΟΥΕΦΑ, και μεγάλη περηφάνια νοιώθει και ιδανικό το σύστημα που λειτουργεί θεωρεί.
Όμως και στα υψηλά δώματα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, κάποια αποτελέσματα και όχι μόνον, λογικό είναι να προβληματίζουν και να αποτελούν αντικείμενο μελέτης για την πορεία της διοργάνωσης στα επόμενα χρόνια…
Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.