Είναι αλήθεια ότι περιμέναμε πολλά από την Εθνική στο αγωνιστικό τριήμερο που πέρασε και αυτό έχει να κάνει και με την τεράστια νίκη στην Βοσνία και με την αλλαγή νοοτροπίας που πέρασε ο Παμπος Χριστοδούλου στην ομάδα.

Δυστυχώς, δεν είχαμε κανένα βαθμολογικό όφελος ούτε με Ισραήλ μέσα, ούτε με Ουαλία έξω, άρα αποψύχαμε και αυτή την φορά.

Μιλάμε για ομάδες που πάνω κάτω σε αυτό τον όμιλο έχουν τους ίδιους στόχους μαζί μας, δηλαδή πρώτιστα τους νοιάζει η τρίτη θέση που οδηγεί στα μπαράζ, άρα η αποτυχία προσλαμβάνει περισσότερες διαστάσεις.

Κάνοντας ένα πρώτο απολογισμό για τις τρεις αγωνιστικές που έχουν περάσει, θα έλεγα ότι οι τρεις βαθμοί που πήραμε δεν είναι αμελητέοι σαν συγκομιδή, όμως όταν δεν ανταποκρίνεσαι σε ματς που λέμε είναι έξι βαθμών, πιθανόν να μην μετρήσουν στην τελική σούμα όσο θα αναμέναμε.

Υπό αυτή την έννοια, θα χρειαστεί στην συνέχεια, να πάρουμε βαθμούς και από τους δυο αυτούς αντιπάλους για να έχουμε ελπίδες επίτευξης των αρχικών στόχων που θέσαμε.

Κάναμε μια υπέρβαση, είχε άμεσο αντίκτυπο και στην ψυχολογία του κόσμου και γενικά όλων όσων διαχρονικά νοιάζονται για την Εθνική, όμως δεν κτίσαμε πάνω σε αυτή για το άμεσο μέλλον τουλάχιστον.

Αργήσαμε ένα ημίχρονο να μπούμε στο γήπεδο με το Ισραήλ και δεχτήκαμε την ήττα από μια ομάδα που έστω δύσκολα θα έπρεπε να είχαμε νικήσει, άλλωστε το κάναμε αυτό δυο φορές στο παρελθόν, ενώ χάσαμε από μια ομάδα που έχει έναν μόνο παίκτη κλάσης και έπαιζε σε ολόκληρο δεύτερο ημίχρονο με παίκτη λιγότερο.

Κανείς δεν μηδενίζει την προσπάθεια που καταβλήθηκε από τους διεθνείς και στα δυο αυτά ματς, όμως επί της ουσίας αποτύχαμε να διαχειριστούμε σωστά το τεράστιο διπλό στην Βοσνία.

Αυτή είναι η αλήθεια και πλέον, απομένουν δυο απλά πράγματα.

Κατά αρχας να σηκώσουμε κεφάλι και να πεισμώσουμε για να επαναφέρουμε την Εθνική σε λεωφόρους επιτυχιών αρχίζοντας από τα δυο ματς με την Ανδόρα και να μην απογοητευτεί ο κόσμος, αλλά να συνεχίσει να στηρίζει την νέα προσπάθεια που άρχισε αγωνιστικά από τις αρχές του Σεπτεμβρίου.

Φτάνει βέβαια να υπάρχει μέτρο και να μην είμαστε πάλι υπερβολικοί, είτε στις επιτυχίες, είτε και στις αποτυχίες.

Ο όμιλος αυτός προσφέρεται και για επιτυχίες, όμως κρύβει και παγίδες και φάνηκε αυτό στις πρώτες τρεις στροφές, όχι μόνο για την ομάδα μας αλλά γενικότερα.

Υπό αυτή την έννοια, κάθε αποτυχία και κάθε επιτυχία μετρά πολύ περισσότερο από ότι πιθανόν να αναμέναμε πριν ξεκινήσουν οι υποχρεώσεις μας, άρα θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις που έχει.

Κοντολογίς θα έλεγα ότι τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη, ο δρόμος και μακρύς είναι και με πολλά εμπόδια, άρα πρέπει να υπερβάλουμε εαυτό στην συνέχεια για να πετύχουμε αυτή την φορά τους στόχους μας.

Έχουμε εμπιστοσύνη σε προπονητή και διεθνείς ότι και την εικόνα μπορούν να αλλάξουν άμεσα και αποτελέσματα θετικά μπορούν να αποσπάσουν και εντός και εκτός έδρας.

Φτάνει να αποφύγουμε κάποια παιδικά μεσοαμυντικα λάθη που είδαμε και στα δυο τελευταία ματς…