Καλό μήνα σε όλους.
Πριν από τις πρώτες αναμετρήσεις των Γαλαζοκιτρινων στο Τσιαμπιονς λιγκ, αναμέναμε και ευχόμασταν, ο μεν ΑΠΟΕΛ να επιβεβαιώσει τον τίτλο του λογικού φαβορί κόντρα στην Ελσίνκι, η δε ΑΕΛ να κάνει ντέρμπι την υπόθεση πρόκριση κόντρα στη Ζενίθ.
Μετά την Τετάρτη και κάνοντας τον πρώτο απολογισμό, θεωρώ ότι το ξεκίνημα σε αυτό τον θεσμό σχεδόν άγγιξε το ιδανικό για τους δυο εκπροσώπους μας.
Αναφέρομαι καθαρά σε ότι αφορά στα αποτελέσματα και όχι στην γενική εμφάνιση των ομάδων μας.
Έτσι κι αλλιώς σε τέτοιου επιπέδου και σημασίας αναμετρήσεις, αυτό που μένει και αυτό που μετρά στο τέλος της ημέρας είναι αν πετύχεις τους αγωνιστικούς σου στόχους και όχι αν σε κάποια διαστήματα εντυπωσιάσεις η απογοητεύσεις τους οπαδούς σου…
Υπό αυτή την έννοια, η νίκη της ΑΕΛ και μάλιστα χωρίς να δεχτεί γκολ, αποκτά περισσότερη αξία, γιατί όντως πολύ λίγοι ανέμεναν τέτοια εποχή και απέναντι σε τέτοιου επιπέδου και πιο έτοιμο αντίπαλο, αυτό το αποτέλεσμα.
Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτό το ιστορικό έτσι κι αλλιώς 1-0, είναι αρκετό από μόνο του να οδηγήσει την ομάδα της Λεμεσού σε λεωφόρους δόξας, όμως είναι γερή βάση για να γίνει ντέρμπι την Τετάρτη στην Αγία Πετρούπολη και είναι έλπισης παρακαταθήκη για την συνέχεια σε αυτό τον θεσμό η και στο Γιουροπα λιγκ.
Ταυτόχρονα  η ΑΕΛ, έδειξε με το καλησπέρα ότι και στην φετινή περίοδο θα είναι δυνατή και φιλόδοξη και αυτό είναι πολύ σημαντικό και στον παράγοντα ψυχολογία για παίκτες, τεχνική ηγεσία και κόσμο.
Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει σε όλους όσους συντέλεσαν σε αυτή την τεράστια και ιστορική νίκη και πλέον αναμένουμε τα σπουδαιότερα στην Ρωσία όπου είναι δεδομένο ότι οι Λέοντες θα καταθέσουν ξανά ψυχή και τσαμπουκά.
Από την άλλη, ο ΑΠΟΕΛ, παρά το γεγονός ότι άργησε ένα ημίχρονο να μπει στο ματς, πήρε αυτό που ήθελε και πλέον έχει τον πρώτο λόγο σε ότι αφορά στην υπόθεση πρόκριση.
Μπορεί η ομάδα της Φινλανδίας με το 2-0 του πρώτου μέρους να πίστεψε ότι οι Γαλαζοκιτρινοι ήταν τελικά του χεριού της, όμως στην επανάληψη αποκαταστάθηκε η τάξη.
Το 2-2 σαν αποτέλεσμα και θετικό θεωρείται και υποθήκη για πρόκριση στον επόμενο γύρο του θεσμού.
Θεωρώ ότι στο καμίνι του ΓΣΠ, ένα απλά υποφερτό ΑΠΟΕΛ, δεν θα έχει καθόλου πρόβλημα να στείλει στο καναβάτσο την Ελσίνκι, να εξασφαλίσει θέση στο Γιουροπα Λιγκ και να αναμένει να ρίξει την καλή ζαριά για να μπει για τρίτη φορά σε ομίλους του Τσιαμπιονς Λιγκ…
Γενικά, ήταν μια πολύ καλή σοδιά για τις δυο εκπροσώπους μας και πλέον με μια βδομάδα περισσότερη προετοιμασία και γνωρίζοντας καλυτέρα τους αντιπάλους τους, ελπίζουν ο μεν ΑΠΟΕΛ να επιβεβαιώσει τα προγνωστικά και η δε ΑΕΛ, να κάνει την μεγαλύτερη υπέρβαση στην ιστορία της και μια από τις κορυφαίες όλων των εποχών για ομάδες μας στις Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις.
Αν όντως η αρχή είναι το ημισυ του παντός, μπορούμε να προσβλέπουμε σε πολλά στην φετινή περίοδο στην Ευρώπη…