Ξεκινάμε με πρώτο δεδομένο το ότι σε φάση των κορυφαίων 16 του Παγκοσμίου ποδοσφαιρικού χώρου, συμπεριλαμβάνεται και το όνομα της Εθνικής Ελλάδας.
Από μόνο αυτό το γεγονός, αποδεικνύει ότι η φετινή διοργάνωση, όποια κατάληξη και να έχει για το Εθνικό συγκρότημα, θα είναι σημείο αναφοράς σαν η πιο πετυχημένη στην μέχρι τώρα διαδρομή της.
Δεδομένο δεύτερο, είναι ότι σε αντίθεση με την προηγούμενη παρουσία της σε Αμερικάνικα εδάφη πριν ακριβώς μια εικοσαετία, υπολογίζουν όλοι την δύναμη της και την θαυμάζουν για τα επιτεύγματα της γενικά.
Από το Καλοκαίρι του 1994, οπόταν η Εθνική για πρώτη φορά παρουσιαζόταν σε τελική φάση ενός Παγκοσμίου κυπέλλου μέχρι τις μέρες μας, μεσολάβησαν και άλλαξαν πολλά, πάρα πολλά…
Το έπος της Πορτογαλίας το 2004, οι σχεδόν συνεχόμενες προκρίσεις σε Ευρωπαϊκές και Παγκόσμιες διοργανώσεις και η πρόσφατη επιτυχία στην Βραζιλία, ανάγκασαν πολλούς να παραδεχτούν ότι η Ελλάδα των χιλίων δυο προβλημάτων, κυρίως οικονομικών, μπήκε με το σπαθί της στο γκρουπ των ομάδων που και σεβασμού πρέπει να τυγχάνουν και αγωνιστική αξία έχουν.
Κάποτε, στις πρώτες της δηλαδή παρουσίες σε τελική φάση Ευρωπαϊκών και κυρίως  Παγκόσμιων διοργανώσεων, πολλοί ήταν αυτοί που ανέμεναν απλά μια τυπική παρουσία, ενώ άλλοι στοιχημάτιζαν για μια γενική πανωλεθρία.
Έκαναν αγώνα μεγάλο όλοι όσοι αποτελούσαν την Εθνική Ελλάδας από το 1994 και εντεύθεν για να αποδείξουν ότι αυτή η ομάδα έχει δυνατότητες και πρέπει να την εμπιστευθούν ακόμη και οι πιο σκληροί επικριτές της.
Ακόμη και μετά τον άθλο του 2004, υπήρχαν άνθρωποι που επέμεναν ότι απλά η Ελλάδα ήταν μια φωτοβολίδα και τίποτα παραπάνω, άρα δεν έχει μέλλον και σύντομα θα επέστρεφε στην αγωνιστική της μιζέρια.
Βεβαίως κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, αντίθετα η Εθνική χωρίς τυμπανοκρουσίες και βαρύγδουπες δηλώσεις, καταξιώθηκε να συμπεριληφθεί στις ομάδες που έχουν συνεχεις παρουσίες σε τελικές διοργανώσεις και έχουν και αγωνιστικές απαιτήσεις που κάποτε για την Ελλάδα απλά ήταν όνειρο θερινής νυκτός…
Και έτσι έφτασε στο σημείο, απόψε να αντιμετωπίζει στην φάση των 16 κορυφαίων του κόσμου, την Κόστα Ρίκα.
Σε μια εποχή που άλλες ομάδες με πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό και πολύ μεγαλύτερη ιστορία στο χώρο, όπως είναι η Αγγλία, η Ισπανία, η Ρωσία, η Ιταλία, θα βλέπουν την συνέχεια του Μουντιάλ από τον καναπέ, ο Σαμαράς και η παρέα του θα κάνουν νέα προσπάθεια να προκριθούν σε βάρος της Κόστα Ρίκα και να φτάσουν πλέον στις 8 κορυφαίες ομάδες του πλανήτη.
Το κυριότερο από όλα, είναι ότι στην Εθνική το πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν την μεγαλύτερη υπέρβαση μέχρι βεβαίως την επόμενη.
Οι σημερινοί αντίπαλοι της Ελλάδας, έδειξαν μέχρι τώρα καλά στοιχεία.
Δεν είναι όμως ούτε Αργεντινή, ούτε έστω και Κολομβία.
Η Ελλάδα και θέλει και μπορεί να φτάσει στην πρόκριση.
Εδώ που έφτασε ούτε να χάσει τίποτα έχει, ούτε να αποδείξει κάτι σε οποιοδήποτε.
Αντίθετα, χωρίς το άγχος του πρωτάρη η και του φαβορί και χωρίς ίχνος υποτίμησης η και υπερτίμησης του αντιπάλου, θεωρώ ότι από αύριο Δευτέρα μπορεί να σκέφτεται τον επόμενο αντίπαλο στην προημιτελική φάση της διοργάνωσης.
Κάπως έτσι δεν εξελίχθηκαν τα πράγματα και στα γήπεδα της Πορτογαλίας πριν ακριβώς μια δεκαετία;
Ποιος και τότε ανέμενε αυτό που ακολούθησε και τον Θοδωρή Ζαγοράκη να σηκώνει τρόπαιο στους ουρανούς της Πορτογαλίας;
Δεν υποστηρίζω βέβαια ότι θα σηκώσει το τρόπαιο και στην Βραζιλία η Ελλάδα, όμως υπό τας περιστάσεις έχει ήδη κάνει την υπέρβαση της και ότι πετύχει από εδώ και πέρα θα καταγραφεί στην ιστορία και θα αποτελέσει φάρο για τις επόμενες διοργανώσεις.
Το σαφέστατο μήνυμα είναι ότι η Ελλάδα μπορεί και θα προκριθεί σε βάρος της Κόστα Ρίκα.
Καλή επιτυχία στην Εθνική και ετοιμαστείτε για νέους πανηγυρισμούς στις πλατείες και από τα μπαλκόνια…
Καλή Κυριακή σε όλους σας.