Είναι λογικό τα φώτα και το ενδιαφέρον γενικά, να στρέφονται στο τι διαδραματίζεται στην Α κατηγορία και η πίττα η οικονομική αλλά και όποιες αλλαγές ετοιμάζονται προς τα εκεί να στρέφονται.
Όμως, θα πρέπει να επαναλάβω κάτι για πολλοστή φορά από αυτή εδώ την στήλη, ότι όταν μιλάμε για ποδοσφαιρικό χώρο, δεν εννοούμε μόνο την λεγόμενη βιτρίνα που περιλαμβάνει τα σωματεία με τους πιο πολλούς οπαδούς και τα πιο πολλά τρόπαια.
Πίσω από αυτή υπάρχουν δεκάδες ομάδες, εκατοντάδες ποδοσφαιριστές και χιλιάδες οπαδοί που θέλουν και αυτοί να τυγχάνουν προσοχής αλλά και βοήθειας με όλη την σημασία της λέξης.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι πρέπει όλες οι ομάδες και όλες οι κατηγορίες να μπαίνουν στο ίδιο καλάθι, όμως το κοκαλάκι το απαιτούμενο για να παραμείνουν ζωντανές, πρέπει να το προμηθεύονται από αυτούς που έχουν και το μαχαίρι και το κρέας.
Δυστυχώς, η μέχρι σήμερα συμπεριφορά και προσέγγιση, καμιά σχέση δεν έχει με όλα όσα κατά καιρούς έχουν υποσχεθεί οι αρμόδιοι.
Οι πλείστες για να μην πω σχεδόν όλες οι ομάδες στις μικρότερες κατηγορίες, νοιώθουν σαν παιδιά ενός κατώτερου Θεού…
Οι πλείστες φυτοζωούν και κινδυνεύουν άμεσα να βάλουν λουκέτο.
Θα πει κάποιος ότι πληρώνουν και αυτές αμαρτίες και αππώματα των διοικήσεων τους.
Αυτή είναι η μισή αλήθεια.
Η άλλη μισή, έχει να κάνει με την γενική αδιαφορία και απαξίωση με την οποία αντιμετωπίζονται γενικά.
Στο μόνο κεφαλαίο που  πάνε να μοιάσουν στις ομάδες της Α κατηγορίας, είναι στην αντιμετώπιση που έχουν από την Δικαστική επιτροπή σε ότι αφορά στις χρηματικές ποινές και στο ύψος που αυτές φτάνουν…
Σε αυτό το κεφάλαιο, οι διάφοροι φωστήρες επικαλούνται το καταστατικό και στο τι συμβαίνει και στις εκτός Κύπρου διοργανώσεις.
Όμως, την ίδια ώρα ξεχνούν ένα πολύ σημαντικό πράγμα που επίσης έχει να κάνει με το συμβαίνει στις πλείστες Ευρωπαϊκές χώρες.
Εκεί, αντιμετωπίζουν και στις δυο περιπτώσεις με σεβασμό αλλά και αυστηρότητα τις ομάδες και δεν ασχολούνται ουσιαστικά μόνο με το τι διαδραματίζεται στην κατηγορία των μεγάλων.
Με απλά λόγια, δεν δρουν συμφεροντολογικά, αλλά προσπαθούν και τους νόμους να τηρούν αλλά και την δίκαιη βοήθεια στο οικονομικό κομμάτι να προσφέρουν.
Έχει καμιά σχέση αυτό που συμβαίνει στην Κύπρο με αυτό που σχεδόν σε όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη θεωρείται αυτονόητο;
Και το χειρότερο από όλα είναι ότι δεν υπάρχει ένδειξη ότι κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον εννοείται, θα αλλάξει το όλο σκηνικό.
Μάλλον η ψαλίδα θα ανοίξει ακόμη περισσότερο και αυτό θα αποτελέσει ουσιαστικά την ταφόπλακα για τις μικρότερες κατηγορίες και όσες ομάδες τις απαρτίζουν.
Στον τίτλο του σημερινού σχολίου υπενθυμίζεται ότι και οι Μικροί έχουν ψυχή, αλλά αυτό φαίνεται να μην απασχολεί καθόλου όλους αυτούς που ουσιαστικά ασχολούνται με μια μόνο κατηγορία και ότι έχει σχέση με αυτή και κυρίως το οικονομικό…
Θα αναμένουμε και στην φετινή περίοδο να δούμε κατά πόσο κάτι θα αλλάξει, η έστω κάτι θα υποσχεθούν οι αρμόδιοι ότι θα αλλάξουν και θα επανέλθουμε παρ ότι φαίνεται ότι και αυτή την φορά ρίχνουμε αυγά στον τοίχο.
Κατά τα άλλα, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τις ομάδες που θα μας εκπροσωπήσουν φέτος στην Ευρώπη, αργά αλλά σταθερά οδεύουν προς την ολοκλήρωση του ράστερ τους και οι πρώτες αντιδράσεις η και εκτιμήσεις από τον κόσμο τους δίνουν και παίρνουν.
Βεβαίως, θέση μας διαχρονική ήταν και παραμένει σταθερή, ότι αυτή η περίοδος μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική ειδικά για προπονητές, δεν προσφέρεται όμως σε καμιά περίπτωση για οριστική εξαγωγή συμπερασμάτων μόνο και μόνο από το άκουσμα του ονόματος των νεοφερμένων παικτών.
Παραδείγματα υπάρχουν μπόλικα και τρανταχτά και δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κάποιος περί της ορθόυηυας της θέσης την οποία και υποστηρίζει…
Καλή Κυριακή να έχετε.