Από αρχαιοτάτων χρόνων, τα σπουδαιότερα των αθλητικών γεγονότων κάθε μια τετραετία διεξάγονταν, με κορυφαίο γεγονός τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα.
Παράδοση που συνεχίστηκε και έφτασε στις μέρες μας, έστω και αν έχουν περάσει κοντά στα 2500 χρόνια, είκοσι πέντε δηλαδή ολόκληροι αιώνες.
Δεν ξέρω γιατί το ανά τετραετία επικράτησε και γιατί, για παράδειγμα, δεν ήταν τριετία η πενταετία, αυτό που ξέρω είναι ότι και στους Ολυμπιακούς αγώνες και στην γιορτή του ευρωπαϊκού και παγκοσμίου ποδοσφαίρου, η τετραετία καθιερώθηκε και μάλιστα την αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Δυστυχώς και στις δυο περιπτώσεις, στους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά και στο Μουντιάλ, πολλές είναι οι περιπτώσεις που είτε αφέθηκαν σκιές για τις νίκες ατόμων ή ομάδων, και κυρίως κάποια γεγονότα αποδείχθηκαν αληθή και είχαν κόστος για τους ελπίζοντες σε κάλπικες νίκες.
Είναι αυτά που πραγματικά αμαυρώνουν τις δυο κορυφαίες γιορτές στο είδος τους ανά το παγκόσμιο, και κάνουν τον απλό κόσμο να έχει πολλές πλέον επιφυλάξεις για το αληθινό ή το ψεύτικο των επιτυχιών, σε ατομικό ή και ομαδικό επίπεδο.
Από την Αρχαία Ελλάδα, όπου και το δάφνινο στεφάνι και το γκρέμισμα των τειχών για την υποδοχή των ηρώων αθλητών της κάθε πόλης, μεσολάβησαν πολλά, πάρα πολλά…
Κυρίως μπήκε στη μέση το άτιμο το χρήμα, και τα πολλά συμφέροντα ατόμων, ομάδων, χωρών και χορηγών.
Έτσι φτάσαμε στο σημείο να αφαιρούνται μετάλλια, πολλοί να είναι ντοπέ και στον ποδοσφαιρικό χώρο να αμφισβητούνται αρκετά χρόνια μετά επιτυχίες, όπως για παράδειγμα αυτή της Δυτικής τότε Γερμανίας, που το 1954 έκανε τη μεγαλύτερη έκπληξη νικώντας, και μάλιστα με μεγάλη ανατροπή, την κορυφαία ομάδα της Ευρώπης, την Ουγγαρία των Πούσκας, Χιντεκουτί και των λοιπών παικταράδων, που έμειναν στην ιστορία ως «οι βασιλείς χωρίς στέμμα»…
Πάντως, ανεξάρτητα μουρμούρων και αμφισβητήσεων, ειδικά στον ποδοσφαιρικό χώρο, και τα γήπεδα πλημμυρίζουν από κόσμο και ενθουσιασμό, και τεράστιο ενδιαφέρον επικρατεί παντού για την έκβαση του κορυφαίου στο είδος του παγκόσμιου τουρνουά.
Αυτό αναμένεται να γίνει και στη Βραζιλία, στη χώρα όπου λατρεύεται το άθλημα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη γωνιά της γης.
Έστω και αν οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες για τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στην οικοδέσποινα χώρα συνεχίζονται, όλα θα ξεχαστούν έστω για ένα μήνα, και οι Βραζιλιάνοι και οι λοιποί συμμετέχοντες και όχι μόνο θα ζουν στον ρυθμό του Μουντιάλ.
Αύριο αρχίζει το ματς, αρχίζει η γιορτή και αλλάζει έστω προσωρινά η ψυχολογία όλων στον πλανήτη.
Τι να αναμένουμε είναι το ερώτημα.
Είναι από τις περιπτώσεις που δεν υπάρχει το απόλυτο αφεντικό, το απόλυτο φαβορί, παρά το γεγονός ότι η Βραζιλία θα αγωνιστεί στην έδρα της, μπροστά στο φανατικό κοινό της.
Μέχρι τώρα, καμιά χώρα από την Ευρώπη δεν κέρδισε τρόπαιο στα εδάφη της Αμερικής.
Η Γερμανία και η Ισπανία έχουν ένα λόγο παραπάνω να το διεκδικήσουν, ενώ και η Αγγλία και η Γαλλία δεν είναι από τις χώρες που δεν ορέγονται τη μεγάλη διάκριση.
Επί του παρόντος, ετοιμαζόμαστε για... καναπέ.