Γράψαμε  και την περασμένη Κυριακή από  αυτή εδώ την στήλη για τον δεκάλογο των αλλαγών με βάση τον οποίο θα πρέπει να αρχίσει ένας κύκλος επαφών των αρμοδίων, έτσι ώστε να μπει επιτέλους το νερό στο αυλάκι σε ότι αφορά στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων.
Δεν διεκδίκησα ποτέ την πατρότητα αυτών των εισηγήσεων, ούτε και την αποκλειστικότητα.
Απλά μιλώντας από αέρος και όχι μόνο, με ανθρώπους που νοιάζονται για το καλό στον ποδοσφαιρικό μας χώρο, έβγαλα το συμπέρασμα, ότι όντως δεν χρειάζεται να είναι κανείς επιστήμονας για να τοποθετηθεί επί των πολλών και σοβαρών προβλημάτων του χώρου και κυρίως να εισηγηθεί τρόπους επίλυσης τους.
Αν επανέρχομαι μια βδομάδα μετά, είναι γιατί αυτό το διάστημα πέρασε ανεκμετάλλευτο, χωρίς κανείς να ταρακουνήσει τα λιμνάζοντα νερά και από την στιγμή που τα σωματεία άρχισαν και κάποια εντείνουν τις προσπάθειες τους στον προγραμματισμό και στην Ομοσπονδία κάποιοι ετοιμάζονται για … Βραζιλία, έχω την άποψη ότι και αυτή την φορά όλα όσα λέγονται απευθύνονται σε ώτα μη ακουοντων.
Πραγματικά καμιά διάθεση δεν έχω να το παίξω υπεράνω και κυρίως σαν ο άνθρωπος που έχει έτοιμες λύσεις.
Απλά λυπούμαι πολύ για την προσπάθεια που κατέβαλαν άνθρωποι που υπηρετήσαν τον χώρο, έζησαν και τα καλά και κυρίως τα κακά του και τώρα που είναι εκτός δράσης, να ακουστούν οι σωστές επί το πλείστον απόψεις τους.
Ήταν η περίοδος που μόλις πρόσφατα ολοκληρώθηκε, άλλη μια φουρτουνιασμένη και γεμάτη εντάσεις σε όλα τα επίπεδα.
Ήταν άλλη μια χρονιά που αμφισβητήθηκαν όλοι οι θεσμοί, που η λέξη παρασκήνιο κυριάρχησε, που τα συμφέροντα τα αγωνιστικά και βεβαίως τα οικονομικά είχαν την …τιμητική τους και γενικά κανείς δεν εμπιστεύθηκε κανένα σε κανένα επίπεδο.
Κι όμως, μετά από μια τέτοια χρονιά που έβγαλε κάκιστη εικόνα και στην διάρκεια της πολλές ήταν οι φορές που η λέξη αλλαγές ακούστηκε επισήμως από χείλη αξιωματούχων Ομοσπονδίας αλλά και προέδρων Σωματείων, η επόμενη μέρα του κλεισίματος της αυλαίας της, κανένα δεν συγκίνησε, κανένα δεν ανησύχησε και κανένα δεν ενδιαφέρει πως θα πορευτούμε στο άμεσο μέλλον…
Είναι σαν να μην συνέβη απολύτως τίποτα.
Είναι σαν να ολοκληρώθηκε η χρονιά με τον καλύτερο τρόπο και είναι σαν να μην χρειαζόμαστε καμιά αλλαγή και σε κανένα τομέα.
Δυστυχώς, η έναρξη της νέας περιόδου δεν είναι πολύ μακριά.
Θα βρούμε μπροστά μας πολλά από τα ρεζιλίκια που έλαβαν χώρα και στην διάρκεια της περσυνής περιόδου και αυτή την φορά πιθανόν οι παρενέργειες τους να είναι ακόμη πιο σοβαρές από τις περσινές.
Δεν θέλω να είμαι μάντης κακών , όμως από την στιγμή που αμφισβητείται η ηγεσία της Ομοσπονδίας, από την στιγμή που αλληλοκατηγορούνται πρόεδροι Σωματείων και από την στιγμή που δεν επιλύονται θέματα που έχουν άμεση σχέση με την ομαλή διεξαγωγή του νέου μαραθωνίου, είναι λογικό να υπάρχει ορατός κίνδυνος να είμαστε μάρτυρες περισσότερης έντασης και περισσοτέρων ρεζιλικιών γενικώς.
Διερωτώμαι πραγματικά, αν όλα αυτά που κατά καιρούς προβληματίζουν και συναδέλφους και τον απλό φίλαθλο, γιατί τα προσπερνούν αυτοί που πρώτοι έπρεπε να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι και να απαιτήσουν εδώ και τώρα σύσκεψη και εδώ και τώρα αποφάσεις με άμεση εφαρμογή.
Αντί αυτού, για πολλοστή φορά κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί και το γνωστό κρύψε να περάσουμε είναι το κυρίαρχο σημείο αναφοράς.
Κάποιοι όμως, ξεχνούν ότι το να στρουθοκαμηλίζουν όχι μόνο δεν τους τιμά, αλλά η όλη στάση τους και καταδικαστέα είναι και ημερομηνία λήξης έχει…
Όμως, στην Κύπρο όπως σε πολλούς άλλους τομείς της κοινωνίας μας, ισχύει η γνωστή και διαχρονική παροιμία, ότι δηλαδή ο νούρος του σκύλου δεν ισιώνει.
Καλή Κυριακή να έχετε.