Το ότι η Ομόνοια και η Ανόρθωση βρίσκονται δικαίως μαζί με τον ΑΠΟΕΛ στο κλαμπ των τριών κορυφαίων ομάδων της Κύπρου από καταβολής ποδοσφαίρου, κανένας δεν το αμφισβητεί.

Η πορεία τους, ο συνολικός αριθμός κατακτήσεων τροπαίων και γενικά η συνολική βαθμολογική συγκομιδή τους, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Είναι δυο ομάδες που έχουν τον ρόλο του πρωταγωνιστή στο DNA  τους και έστω και αν η Ανόρθωση μετά την Τουρκική εισβολή έκανε μια εικοσαετία να φτάσει σε κατάκτηση πρωταθλήματος, όταν το έπραξε για πρώτη φορά το 1995, της έγινε πλέων και πάλι συνήθειο να πανηγυρίζει.

Το αναφέρω αυτό μετά και τις προχθεσινές τοποθετήσεις στο Ράδιο Πρώτο παραγόντων των δυο ομάδων που καμιά αναφορά δεν έκαναν για τίτλο, παρά μόνο για προσπάθεια οικονομικής ανάκαμψης και καλής αγωνιστικής παρουσίας.

Γνωρίζουν πολύ καλά και στους Πρασίνους και στους Κυανόλευκους, ότι ο κόσμος τους στα τελευταία χρόνια έχει ταλαιπωρηθεί και κουραστεί και από την αγωνιστική πορεία αλλά πολύ περισσότερο από την εικόνα που βγάζουν οι δυο ιστορικές ομάδες στο οικονομικό κομμάτι.

Μπούχτισε από υποσχέσεις ο κόσμος των δυο ομάδων στην τελευταία εξαετία γι αυτό και απαιτεί να ακούει μόνο σταράτες κουβέντες και τίποτα περισσότερο.

Αν ο Ομονοιατης και ο Ανορθωσιατης κάνει ακόμη ένα, δυο η και τρία χρόνια να φτάσει στον τίτλο, δεν είναι το τέλος του κόσμου, γιατί έτσι κι αλλιώς νεκρά διαστήματα είχαν και οι δυο ομάδες, σε διαφορετικές βεβαίως περιόδους.

Οι οπαδοί των δυο ομάδων θα θεωρήσουν ότι χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, στην περίπτωση που τους γεμίσουν πάλι με υποσχέσεις οι υπεύθυνοι των ομάδων τους και στο τέλος καμιά από αυτές να μην υλοποιηθεί.

Γι αυτό και θεωρώ πολύ σημαντικό το προχθεσινό επίσημο μήνυμα που στάλθηκε και από τις δυο ομάδες.

Ο ποδοσφαιρικός χώρος αλλάζει συνεχώς, όπως και οι ισορροπίες αλλά και η δυναμικότητα των παραδοσιακά μεγάλων ομάδων.

Η οικονομική κρίση επηρέασε και επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό, όμως την βιώσαν και την βιώνουν περισσότερο, όσες ομάδες κληρονόμησαν τεράστια χρέη οι σημερινοί διοικητικοί τους ηγέτες.

Δυστυχώς για Ομόνοια και Ανόρθωση, τα συσσωρεύματα και συνεχόμενα λάθη στην διάρκεια της τελευταίας εξαετίας, τις οδήγησαν σε μονοπάτια που προηγουμένως ήταν άγνωστα γι αυτές.

Παρ όλα αυτά, είναι γεγονός ότι άρχισε μια σημαντική συλλογική προσπάθεια και στις δυο μεγάλες αυτές ομάδες, με στόχο να επανέλθουν εκεί που τις έχει ταγμένες η ιστορία τους.

Ευτυχώς, και στις δυο περιπτώσεις, οι πρώτες ενδείξεις είναι θετικές σε ότι αφορά στο σκεπτικό αλλά και στην πορεία που άρχισαν να ακολουθούν για να βγουν από το αδιέξοδο που έχουν περιέλθει.

Η φετινή χρονιά, θεωρείται και είναι από σημαντική έως και καθοριστική σε Ομόνοια και Ανόρθωση και ασφαλώς στην νέα προσπάθεια που καταβάλλεται, πολύ σημαντικός θα είναι και ο ρόλος που θα διαδραματίσει ο απλός οπαδός.

Πάντως φαίνεται ότι υπομονή υπάρχει από όλους και κυρίως όρεξη για ομαδική δουλειά.

Έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις.