Μπήκαμε αισίως στον τελευταίο, ημερολογιακά, μήνα του καταραμένου -για πολλούς και ευνόητους λόγους- 2013.
Αγωνιστικά, φέρνει αρκετά ντέρμπι, ανάμεσά τους το αιώνιο της πρωτεύουσας. Με μόνη εξαίρεση την ΑΕΛ, οι υπόλοιποι που απαρτίζουν την πρώτη εξάδα και βεβαίως διεκδικούν είτε τίτλο είτε έξοδο στην Ευρώπη, είχαν ή έχουν να δώσουν ένα τουλάχιστον ντέρμπι, ενώ Ομόνοια και Ερμής έχουν από δύο.

Υπό αυτή την έννοια, το τέλος του μισού της κανονικής περιόδου και η ολοκλήρωση της πρεμιέρας του δευτέρου γύρου, λογικά θα ρίξουν αρκετό φως στο πού οδεύουν με τη χαραυγή του 2014 οι διεκδικητές των προνομιούχων θέσεων. Φάνηκε καθαρά ότι δεν είναι μόνο τα ντέρμπι που κρίνουν θέσεις και τρόπαια, τουλάχιστον με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα της περιόδου· όμως, όπως και να το δει κανείς, όσο προχωρά ο μαραθώνιος και όσο οι διαφορές βρίσκονται στην ελάχιστη τιμή, η έκβαση των ντέρμπι -και αγωνιστικά και στον τομέα της ψυχολογίας- πολλά μπορεί να κρίνει.

Το κοντράστ συναισθημάτων είναι το κυρίαρχο μέχρι στιγμής σημείο αναφοράς, κι αυτό αφού στην πορεία καμιά ομάδα δεν έπεισε ότι θα είναι το απόλυτο αφεντικό. Όλες είχαν και έχουν ακόμη και τα πάνω τους και τα κάτω τους.
Είναι αυτός ο βασικότερος ίσως λόγος που κανείς δεν μπορεί να πατήσει γκάζι, να ξεφύγει και να αποκτήσει τον άτυπο έστω τίτλο του λογικού φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου...

Ακόμη και στα χαμηλά, μέχρι πρόσφατα, είχαμε ξεγραμμένους και την Αλκή και την ΕΝΠ. Αναμέναμε μάχη Άρη, Άχνας και Κουκλιών για την αποφυγή των άλλων δύο θέσεων που οδηγούν στην πιο κάτω κατηγορία. Δύο μόλις αγωνιστικές ήταν αρκετές για να κάνουμε δεύτερες σκέψεις. Οι επιτυχίες του Άρη, η πρώτη νίκη των «Βυσσινί» και το κακό πρόσωπο της Νέας Σαλαμίνας αλλάζουν πάλι το σκηνικό.

Εδώ, σε αντίθεση με τα ψηλά, οι μεταξύ των υποψήφιων για σωτηρία ομάδων αγώνες, ασφαλώς και έχουν περισσότερη σημασία και στο τέλος της ημέρας πιθανόν να κρίνουν και την τελική κατάταξη που θα έχουν.
Θα ισχυριστεί κάποιος ότι ο Άρης, για παράδειγμα, πήρε δύο βαθμούς από Ομόνοια και Ερμή που ειδικά στην πρώτη περίπτωση δεν ήταν εντός προγράμματος για την «Ελαφρά Ταξιαρχία».

Θεωρώ ότι αυτό, όσο περνούν οι αγωνιστικές, θα είναι η εξαίρεση του κανόνα και ότι οι μεταξύ των χαμηλά ευρισκόμενων ομάδων αναμετρήσεις θα κρίνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό και την τύχη τους στη φετινή αγωνιστική περίοδο. Πάντως, στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, όπως και να το δει κάποιος, ο φετινός μαραθώνιος και αγωνία έχει και τεράστιο ενδιαφέρον και πολλές συγκινήσεις προσφέρει. Και είναι αυτό μια όαση στη γενική εικόνα που παρατηρείται στη διάρκεια της φετινής χρονιάς στον τόπο μας γενικά, ενώ θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι διαψεύδει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο όλους εμάς που θεωρούσαμε ότι ο φετινός μαραθώνιος θα ήταν κούρσα δύο μονάχα ταχυτήτων.

Η εξέλιξη που έχει, τον καθιστά ήδη σαν έναν από τους κορυφαίους όλων των εποχών, τουλάχιστον στο κεφάλαιο ανταγωνισμός για πάνω, αλλά και κάτω…