Καλό μήνα και καλό χειμώνα να έχουμε.
Η έλευση του μηνός Δεκεμβρίου, ουσιαστικά σηματοδοτεί την αντίστροφη μέτρηση για  τη δεύτερη μετεγγραφική περίοδο αφού, εντός του μηνός, πέφτει και η αυλαία του μισού της κανονικής περιόδου στον μαραθώνιο.
Είναι οι μέρες που ακολουθούν πολύ σημαντικές σε ό,τι αφορά αποφάσεις που θα παρθούν για την ενίσχυση της κάθε ομάδας και για το οικονομικό κόστος που συνεπάγεται αυτή.
Είναι γνωστό ότι, στο παρελθόν, αυτή η δεύτερη περίοδος των μετεγγραφών, αντί να χρησιμοποιείται σαν ευκαιρία διόρθωσης κάποιων αδυναμιών και τίποτα άλλο, θύμιζε ουσιαστικά το όλο σκηνικό καλοκαιρινή περίοδο.
Πολλοί γκρέμιζαν και έκτιζαν ξανά τις ομάδες τους, θεωρώντας ότι θα τους δώσουν με αυτό τον τρόπο την ανάλογη δυναμική για το υπόλοιπο της περιόδου.
Κάποιοι, αγωνιστικά το πέτυχαν και είδαμε ομάδες να παίρνουν την πάνω βόλτα με αφετηρία τον Γενάρη.
Οι πλείστοι, απλά προσθέσανε περισσότερο οικονομικό βάρος στις ομάδες τους και ουσιαστικά διαφορά προς το καλύτερο ποτέ δεν είδαν…
Από την περσινή περίοδο, αλλά ειδικά στη φετινή, φαίνεται αναγκαστικά να αλλάζουν τρόπο προσέγγισης οι περισσότερες ομάδες.
Αν μπορούσαν, ή αν δεν είχαν τον μπαμπούλα των κριτηρίων και του μηνιαίου ελέγχου από την Ομοσπονδία, να είσαστε σίγουροι ότι στο ίδιο έργο θεατές θα ήμασταν πάλι…
Όμως, η οικονομική κατάσταση είναι τέτοια που μόνο λίγοι μπορούν να περηφανευτούν ότι θα προχωρήσουν σε ουσιαστική ενίσχυση.
Κι αυτοί που θα το πράξουν και θα ενισχυθούν ποιοτικά, ασφαλώς θα βρεθούν σε θέση ισχύος απέναντι στις ομάδες που έχουν στα λόγια ή και στα χαρτιά τους ίδιους στόχους μαζί τους.
Υπό αυτή την έννοια, οι επόμενες μέρες ή και βδομάδες και κυρίως οι επόμενες κινήσεις των παραγόντων θεωρούνται και είναι πολύ σημαντικές για την παραπέρα πορεία τους στον μαραθώνιο.
Στο μεταξύ, κάθε περίοδο μετεγγραφών, ειδικά στη δεύτερη, παρουσιάζεται το φαινόμενο ομάδες όλων των δυνατοτήτων να προσεγγίζουν παίκτες που, όχι πολύ παλαιότερα, οι ίδιες τούς άφησαν να φύγουν ή δεν είχαν μεγάλο χρόνο συμμετοχής σε αυτές.
Όταν, λοιπόν, αυτοί οι ποδοσφαιριστές κάνουν καριέρα κάπου αλλού, στην Κύπρο η στο εξωτερικό, κινούν και πάλι το ενδιαφέρον των πρώην ομάδων τους για επανένταξη σε αυτές.
Παραδείγματα κάθε χρόνο υπάρχουν πολλά, ακόμη και σε αυτή την περίοδο μετεγγραφών που ακόμη ουσιαστικά δεν ξεκίνησε.
Όταν είχαν αυτούς τους παίκτες, δεν αξιοποίησαν το ταλέντο ή τις ικανότητές τους και όταν έφυγαν για άλλες πολιτείες, κατάλαβαν τι έχασαν.
Εδώ ισχύει η γνωστή ρήση «στερνή μου γνώση να σ΄ είχα πρώτη», ή και το γνωστό «όταν χάσεις κάποιον, καταλάβεις την πραγματική του αξία».
Ό,τι από τα δύο και να συμβαίνει, η ουσία είναι ότι υπάρχει επιστροφή στο παρελθόν με ό,τι συνεπάγεται αυτό και πολλές φορές πληρώνουν σε χρυσάφι οι ομάδες αυτό που όταν ήταν κοντά τους θεωρούσαν ότι ήταν άνθρακας ο θησαυρός…
Γενικά, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, δεν είδαν το φως της δημοσιότητας δηλώσεις παραγόντων που να προετοιμάζουν τον κόσμο τους ότι θα εξαντλήσουν το δικαίωμα που τους δίνει ο σχετικός κανονισμός και θα φέρουν στην ομάδα τέσσερις νέους παίχτες.
Δεν ξέρω αν για κάποιους αυτό είναι πολιτική μόνιμης θέσης, ή αν περιμένουν και τις επόμενες αγωνιστικές να δουν πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στον μαραθώνιο.
Η ουσία είναι να μάθουν, επιτέλους, από τα παθήματά τους, ακόμη και παράγοντες που θεωρούνται παλιές καραβάνες στον ποδοσφαιρικό χώρο, και να μην επαναλάβουν λάθη που τους οδήγησαν σε οικονομικά αδιέξοδα και, αγωνιστικά, ουσιαστικά δεν πήραν τις βοήθειες που ανέμεναν.
Για τον απλό οπαδό, η κάθε περίοδος μετεγγραφών αποτελεί την καλύτερή του εποχή και είναι λογικό να επιθυμεί νέες προσθήκες.
Για τον παράγοντα, όμως, αποτελεί και μια νέα εξέταση και είναι εδώ που δείχνει ποιος πραγματικά είναι και αν επηρεάζεται ή όχι στη λήψη των όποιων αποφάσεών του.
Καλή Κυριακή να έχετε.