Είναι σύνηθες φαινόμενο, σε κάθε διακοπή του μαραθωνίου, ή και με την ολοκλήρωση σημαδιακού αριθμού αγωνιστικών, να επιχειρείται σύγκριση για την παρούσα πορεία των ομάδων συγκριτικά με προηγούμενες χρονιές και ειδικότερα με την περασμένη. Από τον σχετικό πίνακα, πάντα βγαίνουν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα τα οποία και βοηθούν αυτούς που πρέπει και δείχνουν την πρόοδο ή και την οπισθοδρόμηση στο βαθμολογικό κομμάτι.
Όμως, θα πρέπει όλοι μας να είμαστε ιδιαίτερα προσεχτικοί σε δύο σημεία τα οποία θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικά.
Το πρώτο έχει να κάνει με την αντίστοιχη βαθμολογία, αν μιλάμε ειδικά για τα ψηλά, των ομάδων που τερμάτισαν στην προηγουμένη χρονιά στις θέσεις για τις οποίες γίνεται η σχετική σύγκριση και το δεύτερο έχει να κάνει με τους αντιπάλους που αντιμετώπισε η κάθε ομάδα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, συγκρίνοντας πάντα με τα περσινά αποτελέσματα.

Πιο απλά, υπάρχουν χρονιές που ο αριθμός, για παράδειγμα, 66 έδωσε πρωτάθλημα και χρονιές που μόλις και μετά βίας οδήγησε στην Ευρώπη. Άρα, η πιο σωστή σύγκριση πρέπει να γίνεται με βάση τα αντίστοιχα περσινά αποτελέσματα και βεβαίως με βάση και το τι κάνουν οι ακολουθούντες ή και οι προπορευμένοι την αντίστοιχη περίοδο. Δεν τίθεται, βέβαια, θέμα αν είναι εντυπωσιακή η άνοδος ή και η κάθοδος μιας ομάδας από τη μια χρονιά στην άλλη. Εκεί, λογικά θα είναι πιο ξεκάθαρη η εικόνα για το πού θα βαδίσει στη διάρκεια της χρονιάς η συγκεκριμένη ομάδα. Και σ αυτή την κατηγορία, ανήκουν για εντελώς διαφορετικούς λόγους, ο Απόλλων και η ΑΕΚ.
Είναι οι δύο με τις πιο εντυπωσιακές βαθμολογικές αλλαγές και ασφαλώς σε αυτή την περίπτωση φαίνεται καθαρά ότι ο μεν Απόλλων φουλάρει για τίτλο ή έστω θα τον διεκδικήσει, η δε ΑΕΚ ελπίζει να εισέλθει στην εξάδα και στο φινάλε να διεκδικήσει ένα από τα τρία εισιτήρια που οδηγούν στο Γιουρόπα Λιγκ.

Σε ό,τι αφορά τους λοιπούς παραδοσιακούς διεκδικητές, δεν υπάρχει κάτι το εντυπωσιακό σε αλλαγή, έστω και αν οι αντίστοιχες περσινές πορείες διαφέρουν. Η ουσία είναι ότι παραμένουν στην τετράδα ή πεντάδα και ελπίζουν σε βελτίωση της θέσης τους και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Θέλω να πω ότι δεν είναι εκτός αρχικών στόχων, από τη στιγμή που η διαφορά από τις δύο θέσεις που οδηγούν στο Τσάμπιονς Λιγκ δεν είναι απαγορευτική για να κάνουν όνειρα για το καλύτερο γι΄ αυτές σενάριο τον ερχόμενο Μάιο…

Κι όλα αυτά σε μια εποχή που διαδοχικά ντέρμπι έπονται και ασφαλώς τα αποτελέσματά τους πιθανόν να συσκοτίσουν περαιτέρω την όλη κατάσταση που επικρατεί στα ψηλά. Έχω την άποψη ότι, η επιχειρούμενη σύγκριση, θα ήταν πολύ πιο ασφαλής σε συμπεράσματα, αν γινόταν στο φινάλε του μισού της κανονικής περιόδου, όταν δηλαδή οι ομάδες θα έχουν αντιμετωπίσει όλους τους αντιπάλους τουλάχιστον από μια φορά. Επί του παρόντος, αναμένουμε τα μεγάλα ντέρμπι, τοπικά και όχι μόνο, για να δούμε πόσο πολύ θα διαφοροποιήσουν τα αποτελέσματά τους την υφιστάμενη κατάσταση. Κι είναι γνωστό ότι, μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου, κάθε αγωνιστική συμπεριλαμβάνει και δύο ντέρμπι τουλάχιστον…