Στην πιο κλασική και συνάμα αγαπημένη για τον κόσμο του ΑΠΟΕΛ φωτογραφία της ομάδας που κατέκτησε το Νταμπλ το 1972-73 και παρέμεινε στην  Α΄  Εθνική στην επόμενη χρονιά, ο Άντρος Μιαμηλιωτης, είναι καθιστός ανάμεσα σε Ανδρέα Στυλιανού και Μάρκο Μάρκου και στην ίδια σειρά άλλοι τρεις της μεγάλης φουρνιάς των Κυπρίων  παικτών - Τάκης Αντωνίου, Στεφανής  Μιχαήλ και Πετράκης Χατζηθωμάς.

Ο καθένας ξεχωριστά και η ομάδα σαν σύνολο προσέφεραν τεράστιες και αξέχαστες στιγμές σε μια εποχή που ο ΑΠΟΕΛ είχε μείνει μακριά από τίτλο πρωταθλήματος για 8 ολόκληρα χρόνια.
Δυστυχώς, ένας από τους πραγματικά μεγάλους, όχι μόνο του ΑΠΟΕΛ
αλλά και του κυπριακού ποδοσφαιρικού χώρου στην δεκαετία 72-82, ο Άντρος Μιαμηλιωτης, έφυγε για το αιώνιο ταξίδι.
Ήταν γνωστό ότι τελευταίως υπέφερε από την ανίατη ασθένεια, έδωσε τη μεγάλη μάχη και στο τέλος  άφησε την προσωρινή ζωή σε ηλικία μόλις 59 χρονών.
Ο Άντρος, έτσι τον αποκαλούσαν οι φίλοι του ΑΠΟΕΛ στην εποχή που μεσουρανούσε, άφησε με τον Λεωνίδα Λεωνίδου τη δική του σφραγίδα σ΄ ό,τι αφορά τον τρόπο που πλαγιοκοπούσαν τις αντίπαλες άμυνες.
Μαζί με τον μεγάλο άσο της Ομόνοιας Ανδρέα Κανάρη ήταν οι παίκτες που σχεδόν πατούσαν στη γραμμή του αράουτ και περνούσαν τους πλείστους αντιπάλους τους σαν να ήταν σταματημένοι…
Είχε ταχύτητα, είχε κοφτή ντρίμπλα, ήξερε μπάλα.
Ο συνδυασμός αυτός, τον έκανε βασικό και αναντικατάστατο σε μιαν από τις κορυφαίες ομάδες όλων των εποχών που πέρασε από τα κυπριακά γήπεδα.
Πραγματικά, όσοι θυμούνται εκείνη την εποχή, έχουν να λένε για την αξία του συνόλου και του καθενός ξεχωριστά.
Ευτύχησε να πανηγυρίσει το Νταμπλ του 1973, την παραμονή στην Πρώτη Εθνική στην Ελλάδα, το Κύπελλο του 1976 όταν μάλιστα άνοιξε το σκορ στο 6-0 επί της Αλκής, τα κύπελλα 1978 και 1979  και για φινάλε το πρωτάθλημα του 1980  με τον Ανδρέα Λαζαριδη στον πάγκο.

Το πιο σημαντικό για τους παίκτες της τότε εποχής, ήταν η αναγνώριση όχι μόνο από τους οπαδούς των ομάδων τους αλλά και από οπαδούς αντιπάλων ομάδων και ειδικά αυτών που ανταγωνίζονταν για την πρωτιά ή και για οποιοδήποτε τρόπαιο ήταν διαθέσιμο.
Ο Άντρος Μιαμηλιωτης ανήκει σε αυτή την κατηγορία, την κατηγορία των εκλεκτών και αυτών που αναγνώριζαν την αξία και αντίπαλοι οπαδοί.
Προς το τέλος της καριέρας του πρόλαβε και αγωνίστηκε με τον αδελφό του Κώστα, που επίσης άφησε την αγωνιστική του σφραγίδα και στον ΑΠΟΕΛ και στην Εθνική Κύπρου, όπου για χρόνια πολλά ήταν βασικό στέλεχος.
Άντρο Μιαμηλιωτη, καλό ταξίδι και ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Είμαι βέβαιος ότι αυτοί που σε πρόλαβαν να αγωνίζεσαι, θα σε έχουν για πάντα στην καρδιά τους.