Πραγματικά είναι για να διερωτάται κανείς ακούγοντας και διαβάζοντας νούμερα που συνοδεύουν συμβόλαια παικτών ή και προπονητών, αν οι παράγοντες που έβαζαν σ' αυτά την υπογραφή τους, έβλεπαν ή γνώριζαν τι υπέγραφαν.
Στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, και ειδικά από τη στιγμή που τα κριτήρια της ΟΥΕΦΑ μπήκαν στην ποδοσφαιρική μας ζωή, ολοένα και πληθαίνουν τα ονόματα και οι εκατοντάδες χιλιάδες σε ευρώ που συνοδεύουν τις προσφυγές τους.
Προκαλεί μεγαλύτερη έκπληξη και συνάμα τεράστιο θυμό στον απλό οπαδό της κάθε ομάδας, που μαθαίνει από τα ΜΜΕ πόσα και σε ποιους δόθηκε ολόκληρη περιουσία και οι πλείστοι από αυτούς έφυγαν χωρίς να τους θυμάται κανένας.
Είναι απίστευτος ο τρόπος που λειτουργούσαν ακόμη και μέχρι πρόσφατα παράγοντες που έβγαιναν δημοσίως και εκλιπαρούσαν τον κοσμάκη να δώσει όσα μπορεί από το υστέρημά του για να σωθεί η ομάδα, ενώ την ίδια ώρα σε κλειστές πόρτες και σε χρόνο ρεκόρ έκλειναν μετεγγραφές που το ποσόν και προκαλεί και σε τελική ανάλυση μόνο προβλήματα φέρνει στην ομάδα τους.
Σχεδόν όλες οι ομάδες, μικρές και μεγάλες, έπεσαν θύματα κάποιου από τους παράγοντές τους, που είτε πίστεψε στα λόγια τα μεγάλα των διαφόρων ατζέντηδων ή και των δικών του σκάουτερ είτε ήθελε να το παίξει ο κυρίαρχος του μετεγγραφικου παιχνιδιού.
Δεν εξηγείται αλλιώς όλο το σκηνικό του οικοδομήματος, το οποίο στήθηκε και σε σύντομο χρονικό διάστημα κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, παρασύροντας πολλούς στο διάβα του…
Και διερωτάται ο οπαδός που από το υστέρημά του προσφέρει για να παραμείνει στη ζωή η ομάδα που λατρεύει, πώς διάολο και δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να προφυλάξει τον πρόεδρο και κατ' επέκτασιν το ίδιο το σωματείο από κινήσεις που ήταν εκ των πραγμάτων καταδικασμένες να αποτύχουν;
Ξέρετε, σε τέτοιες περιπτώσεις, συνήθως γίνεται ό,τι και στην πολιτική, που κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη και πάντα φταίει ο προκάτοχος ή και κάποιοι άλλοι, ποτέ αυτός που υπέγραψε ή και έπεισε τους υπευθύνους να προβούν στις καταδικαστικές για την ομάδα συμφωνίες.
Έτσι, το πρόβλημα μεταφέρεται από διοίκηση σε διοίκηση και από πρόεδρο σε πρόεδρο.
Πραγματικά είναι πολύ λυπηρό αυτό το γεγονός και βεβαίως το ότι σε προσφυγές κρατούμε την πρωτιά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν είναι καθόλου άσχετο με χειρισμούς υποθέσεων με ερασιτεχνικό τρόπο από παράγοντες που πιάστηκαν πλήρως αδιάβαστοι σε βαθμό που να έχουν ζημιώσει πολύ και τη δική τους εικόνα αλλά και του ίδιου του σωματείου που εκπροσωπούσαν ή και εκπροσωπούν.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, πάντα λέμε μακάρι να είναι η τελευταία υπόθεση και να μην επαναληφθεί σε καμιά άλλη ομάδα, όμως, δυστυχώς, πριν στεγνώσει το μελάνι με το οποίο γράφεται η ευχή, νέα υπόθεση έρχεται στην επιφάνεια…
Κατάντησε το όλο σκηνικό να θυμίζει τη Λερναία Ύδρα.
Δυστυχώς.