Η συμπλήρωση των φακέλων με τα σχετικά στοιχεία, που αφορούν στα κριτήρια της ΟΥΕΦΑ, ήταν και παραμένει θέμα συζήτησης και στα διάφορα ΜΜΕ καθώς και ανάμεσα στους απλούς οπαδούς, πλείστοι εκ των οποίων προβληματίζονται όχι μόνο για το σήμερα, αλλά και για το εγγύς μέλλον της ομάδας τους.
Οι περισσότεροι απ' αυτούς έχουν την προσωπική ή και οικογενειακή πάλη για επιβίωση ως πρώτιστο μέλημά τους, αυτήν τη δύσκολη εποχή.
Παρ' όλα αυτά, αποδείχτηκε στην πράξη ότι έβαλαν το χέρι στην τσέπη όταν αυτό τους ζητήθηκε από τους διοικούντες των ομάδων τους και, κυρίως, με το υστέρημά τους βοήθησαν στην προσωρινή έστω ανακούφιση του ταμείου της ομάδας τους.
Πόσο όμως θα αντέξει αυτήν την πίεση ο κοσμάκης και πόσο διάστημα ακόμη οι εκάστοτε διοικούντες των ομάδων με οικονομικά προβλήματα θα στρέφονται σε αυτόν, θεωρώντας τον σαν την τελευταία σανίδα σωτηρίας;
Ο απλός οπαδός είναι ο τελευταίος που φταίει για την οικονομική κατάσταση των πλείστων σωματείων, όχι μόνο σ΄ αυτήν την εποχή, αλλά θα έλεγα για την πορεία που είχαν από τη δεκαετία του ΄90 και εντεύθεν.
Είναι, όμως, ουσιαστικά ο πρώτος που πληρώνει το μάρμαρο, παρ' όλον ότι πολλοί παράγοντες ισχυρίζονται ότι τον σταυρό του μαρτυρίου αυτοί μόνο τον σηκώνουν.
Αυτοί, οι παράγοντες δηλαδή, δεν είναι όλοι στο ίδιο καζάνι, το ξεκαθαρίζουμε αυτό.
Όμως, πολλοί απ' αυτούς, ακόμη και προσφάτως παραιτηθέντες, έχουν το δικό τους μερίδιο στη διόγκωση του οικονομικού προβλήματος.
Αυτή είναι η αλήθεια, όσο κι αν υπάρχει η αντίληψη ότι χωρίς την παρουσία κάποιων απ' αυτούς θα έκλεινε το μαγαζί.
Κάποιοι πανηγυρίζουν, γιατί αυτήν τη φορά θα περάσουν τα κριτήρια.
Είναι ανθρώπινο το συναίσθημα αυτό, αλλά θα έχει περισσότερη αξία, θα εξαργυρωθεί δηλαδή ουσιαστικά, αν και εφόσον συνεχιστεί η οικονομική περισυλλογή, για την οποία όλοι ανεξαιρέτως κάνουν αναφορά και η εικόνα τους καλυτερέψει την επόμενη φορά που θα συμπληρώσουν τους απαραίτητους φακέλους.
Το δυστύχημα, όμως, για πολλούς, που φαίνεται τώρα με αχ και βαχ να περνούν τα κριτήρια, είναι ότι τα δυσκολότερα έπονται και ότι οι τεχνητές λύσεις πιθανόν να αποτελέσουν οριστικά παρελθόν.
Θα ήταν ευχής έργο, η εικόνα που παρουσιάζει αυτήν τη χρονιά ο μαραθώνιος, με τις αφαιρέσεις βαθμών και τις νέες τιμωρίες που αναμένεται να επιβληθούν, να είναι η τελευταία φορά που τη βλέπουμε.
Δυστυχώς, οι προοπτικές δεν είναι ευοίωνες και επιστρέφουμε έτσι στην τελευταία λύση, στο κάλεσμα του κόσμου για να πάρει τα πράγματα στα χέρια του. Είναι πραγματικά κρίμα και άδικο και να τον φορτώνουν με επιπρόσθετα έξοδα, αλλά και να του δημιουργούν και την ευθύνη ότι χωρίς τη δική του συμβολή, η αγαπημένη του ομάδα κλείνει το μαγαζί.
Αυτό θα έπρεπε να το είχαν σκεφτεί πολύ προηγουμένως οι επικεφαλής του κάθε σωματείου, όταν πομπωδώς ανακοίνωναν μετεγγραφές… αεροδρομίου, ή και όταν αναλάμβαναν τα ηνία μετά από οικονομικές τρύπες που άνοιξαν οι προκάτοχοί τους.
Ο κόσμος καλά κάνει και ανταποκρίνεται, όταν βεβαίως μπορεί να το πράξει, όμως δεν θα πρέπει πάντα να θεωρείται και δεδομένος και σανίδα σωτηρίας…