Την ερχόμενη Τρίτη ολοκληρώνονται οι υποχρεώσεις της Εθνικής μας ομάδας των Ανδρών, με την αναμέτρηση κόντρα στην Αλβανία, αφού προηγηθεί το εκτός έδρας ματς στη μακρινή Ισλανδία. Είναι αλήθεια ότι αλλιώς τα περιμέναμε τα πράγματα κι αλλιώς εξελίχθηκαν στην προκριματική φάση για το Μουντιάλ του 2014. Κι ασφαλώς δεν είναι από τις περιπτώσεις που θα μπορεί να το περάσει ο οποιοσδήποτε υπεύθυνος στο ντούκου και να πει το γνωστό ό,τι έγινε έγινε, βλέπουμε μπροστά.

Αντίθετα, είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία, για το κεφάλαιο Εθνική ομάδα, να γίνει μια λεπτομερής ανάλυση για τους λόγους που μας οδήγησαν στο νέο κάζο, που ήταν συνέχεια της προσπάθειας στην προκριματική φάση για το Γιούρο του 2012. Δεν νομίζω να αφήνει ασυγκίνητο κανέναν που νοιάζεται για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του, η πορεία που είχε ή που θα έχει στο εγγύς μέλλον.

Πόσω μάλλον τους άμεσα υπευθύνους, που και πιο κοντά στην ομάδα βρίσκονται και πιο έντονα ζουν την κάθε αποτυχία ή και επιτυχία. Σε ανύποπτο χρόνο, είχα, σε σχετικό ρεπορτάζ στη «Σημερινή», κάνει αναφορά για τις 7 πληγές της Εθνικής. Ήταν το έτος 2007 και από τότε οι πληγές ξεπέρασαν σε αριθμό μια ολόκληρη ενδεκάδα.
Θέλω να πω ότι αντί να επιλύονται με το πέρασμα του χρόνου σημαντικά προβλήματα και παλιές αμαρτίες, που μας προκάλεσαν πολλά δεινά, αυξάνονται και μάλιστα σε ανησυχητικό βαθμό, κάτι που έχει άμεσο αντίκτυπο σ' ολόκληρο το οικοδόμημα της Εθνικής ομάδας των Ανδρών.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι έφτασε ο καιρός οι αρμόδιοι ψύχραιμα, όμορφα και περιποιημένα, να κάτσουν να προβληματιστούν, να κάνουν την αυτοκριτική τους και να κοιτάξουν με καθαρό μυαλό και καθαρές λύσεις προς το εγγύς μέλλον, και πώς αλλάζουν την εικόνα αλλά και τους στόχους της ομάδας μας. Λένε πολλοί ότι αυτοί είμαστε και δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά πράγματα από την Εθνική. Λένε ακόμη ότι λείπει το ταλέντο και ότι η καλή φουρνιά των διεθνών αποτελεί πλέον παρελθόν.

Δεν είναι της ώρας η όποια σύγκριση της τωρινής Εθνικής με παλαιότερες εποχές, όμως νομίζω ότι δεν έχουμε έλλειψη ταλέντου, αλλά έλλειψη οράματος και σωστού προγραμματισμού γενικώς. Θύμισα και τις προαλλες ότι είναι αδικο για παίκτες όπως ο Γιωργαλλιδης, ο Εφραίμ, ο Χαραλαμπίδης, ο Χριστοφή, ο Μερκής, ο Μυτιδης, ο Μακρίδης, για να μην προχωρήσω πάρα πέρα, να διαβάζουν και να ακούν ότι η σημερινή Εθνική δεν έχει ταλέντο, δεν έχει παρόν αλλά ούτε και μέλλον.

Σκόπιμα δεν αναφέρθηκα στους Λαμπάν και Τζούνιορ που είναι βασικά στελέχη, απλώς για να τονίσω ότι και χωρίς αυτούς υπάρχουν παίκτες να σηκώσουν το βάρος της φανέλας, φτάνει και σωστά να αξιοποιηθούν και τα κίνητρα διαρκείας να έχουν. Ας αξιοποιηθεί το χρονικό διάστημα μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο, που θα έχουμε τις νέες επίσημες υποχρεώσεις, και ας κοιτάξει ο νέος προπονητής -όποιος και να είναι αυτός- και προς την Εθνική των Ελπίδων αλλά και προς τους νεαρούς γενικά Κυπρίους που αγωνίζονται αυτήν την εποχή στις ομάδες τους, που είτε πρωταγωνιστούν στον μαραθώνιο είτε βρίσκονται και στους ομίλους του Γιουρόπα Λίγκ…
Είμαι σίγουρος ότι θα βρει αρκετές λύσεις.