
13.09.2013
Στέλιος Παπαμωΰσέως
Δεν είμαι απ΄ αυτούς που ζητούν την κεφαλή του Νίκου Νιόπλια επί πίνακι, γιατί απλά θεωρώ ότι ευθύνη για το κατάντημα της Εθνικής φέρουν όλοι όσοι έχουν άμεση σχέση με το οικοδόμημα. Όμως, από τη στιγμή που όλοι συμφωνούν ότι εδώ και τώρα χρειάζονται αλλαγές και μάλιστα ριζικές στο εθνικό μας συγκρότημα, πιστεύω ότι η αλλαγή τεχνικής ηγεσίας και επιβαλλόμενη είναι και αναμενόμενη. Ο Ελλαδιτης τεχνικός για πολλούς και διάφορους λόγους δεν κατάφερε τίποτα το ουσιαστικό στην παρουσία του στον πάγκο και αυτό το αντιλαμβάνεται και ο ίδιος αν κρίνουμε από τις πρόσφατες δηλώσεις του… Μπορεί να υπάρχουν κάποιες δικαιολογίες, όμως η ουσία είναι ότι πατώσαμε πάλι και για πρώτη φορά από το 1992 τερματίζουμε τελευταίοι στον όμιλο που συμμετέχουμε.
Είναι, πλέον, ηλίου φαεινότερον ότι η Εθνική ούτε πείθει αλλά, δυστυχώς, ούτε μπορεί να κάνει την υπέρβαση.
Επίσης, δυστύχημα για την ομάδα μας αποτελεί το γεγονός ότι την εγκατέλειψε και ο κόσμος.
Μέσα, λοιπόν, σ΄ όλο αυτό το θολό σκηνικό, θα πρέπει, νηφάλια και χωρίς συναισθηματισμούς, να παρθεί από την αρμόδια επιτροπή η καλύτερη υπό τις περιστάσεις απόφαση. Κι έχω την άποψη ότι θα πρέπει να επιστρέψει η Εθνική σε χέρια Κύπριου προπονητή.
Δεν είμαι εναντίον είτε Ελλαδιτη είτε ξένου τεχνικού, αλλά από τη στιγμή που υπάρχουν διαθέσιμοι ικανοί Κύπριοι που γνωρίζουν και την πραγματικότητα στον ποδοσφαιρικό μας χώρο και από τη στιγμή που στο παρελθόν με αυτούς στον πάγκο πετύχαμε τις μεγαλύτερές μας επιτυχίες, δεν βλέπω τον λόγο να ψάχνουμε λύση εκτός συνόρων…
Η ουσία είναι να βρεθούν λύσεις στα σοβαρά αγωνιστικά κυρίως προβλήματα που αντιμετωπίζει η Εθνική και να επιστρέψει άμεσα στον δρόμο τον σωστό, αυτόν δηλαδή που βρισκόταν κάποια χρόνια πριν, όταν έδειχνε ικανή να τα βάλει με σαφώς ανώτερους αντιπάλους και αυτό το εκτιμούσε και ο απλός οπαδός που στεκόταν συμπαραστάτης της.
Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για τις νέες επίσημες υποχρεώσεις που μας αναμένουν, γι΄ αυτό και πρέπει άμεσες και σωστές να είναι οι όποιες αποφάσεις παρθούν. Υλικό υπάρχει για να αξιοποιηθεί από τον όποιο Ομοσπονδιακό καθίσει στον πάγκο της Εθνικής.Το θέμα είναι να χρησιμοποιεί τους κατάλληλους σε κάθε περίπτωση και κυρίως να δείχνει ότι και ξέρει την ποδοσφαιρική τους αξία και δεν θέλει να αδικήσει κανέναν. Είναι μύθος ότι μετά την αποχώρηση Οκκά και Κωνσταντίνου δεν υπάρχουν αντικαταστάτες. Με την ίδια λογική όταν αποχωρούσαν Ράουφμαν, Σπόλιαριτς, Γκόγκιτς, Παναγιώτου, Ιωάννου και Πίττας, έπρεπε να κλείσει το μαγαζί.
Κανένας δεν αμφισβητεί τις ηγετικές ικανότητες κάποιων παικτών που και ιστορία έγραψαν στην Εθνική και τεράστιοι παίκτες ήταν. Όμως η ζωή συνεχίζεται, όπως συμβαίνει και στις υπόλοιπες Εθνικές όταν αποχωρούν από την ενεργό δράση παίκτες-σημαίες για τις χώρες τους. Δεν μοιρολατρούν και δεν βρίσκουν δικαιολογίες για τις όποιες αποτυχίες έρθουν. Σκύβουν το κεφάλι και δουλεύουν πιο σκληρά για να συνεχίσουν στον δρόμο που χάραξαν οι αποχωρούντες μεγάλοι άσοι. Αυτό πρέπει να γίνει και στην περίπτωση της Εθνικής μας και τα υπόλοιπα είναι λόγια για κατανάλωση και τίποτα παραπάνω…
Τα ακίνητα της εβδομάδας




