Πάνω που είχαμε πιστέψει ότι τουλάχιστον στο εσωτερικό είχαν συμφωνηθεί έστω προφορικά οι σχετικοί διακανονισμοί των σωματείων με τους χρεώστες, προέκυψε η πρόσφατη είδηση που αφορά οφειλές στον ΦΠΑ και αγγιζει το ποσό των 13 εκατομμυρίων. Είναι ένα φοβερό ποσό, που πραγματικά αλλάζει άρδην τα δεδομένα του προγραμματισμού σχεδόν όλων των σωματείων και το πιο τραγικό γι' αυτά είναι ότι στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχουν περιθώρια συμβιβασμών ή και διακανονισμών.

Οι πληροφορίες μας κάνουν λόγο για ομάδες που έχουν χρόνια να προβούν σε δήλωση, για άλλες που χρωστούν πολλά τρίμηνα και για κάποιες που δηλώνουν μηδαμινά έσοδα. Για όλες τις περιπτώσεις υπάρχει σχετικός φάκελος, που παραπέμπει σε σημαντικά παραπτώματα, κάτι βεβαίως που έχει άμεσο αντίκτυπο στους επικεφαλής των σωματείων ή και εταιρειών. Κι αν η αρμόδια υπηρεσία του ΦΠΑ προβεί σε ενέργειες για άμεση είσπραξη των οφειλών, τότε θα κλάψουν μανούλες και παιδιά…

Αυτή η εξέλιξη, σε συνδυασμό με την ουσιαστική άρνηση της ΟΥΕΦΑ να κάνει δεχτό το αίτημα της ΚΟΠ για διακανονισμό ή και ελαφρύνσεις, βάζει σε περαιτέρω μπελάδες όλους όσοι αυτήν την εποχή έχουν την ευθύνη σωματείων ή και εταιρειών. Να υπενθυμίσουμε ότι το συνολικό χρέος του ποδοσφαιρικού χώρου, σύμφωνα με τον Νικ Νικολάου, είναι κοντά στα 70 εκατομμύρια και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι έχει αυξητική τάση.
Κανένας που πραγματικά αγαπά το άθλημα δεν χαιρεκακεί, αλλά η όλη εικόνα είναι τέτοια, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε κλείσιμο και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα κάποιων ομάδων. Γράφαμε απ' αυτήν εδώ τη στήλη, πριν από αρκετές βδομάδες, ότι ο κόσμος είναι ο πιο σταθερός αιμοδότης μεγάλων και μικρών ομάδων, κι αυτός που διατηρεί ακόμη πολλές απ' αυτές στη ζωή.

Το ερώτημα είναι, μέχρι πότε ο απλός οπαδός θα δύναται να δίνει αυτά που σε τακτά χρονικά διαστήματα του ζητούν οι ιθύνοντες της ομάδας του. Πηγές δεν υπάρχουν πλέον πολλές κι αυτές που έχουν απομείνει, αργά αλλά σταθερά, στερεύουν. Θυμηθείτε πόσες και ποιες ομάδες έβαλαν λουκετο τα τελευταία χρόνια. Ομάδες που είχαν παρουσία και στην 1η κατηγορία, παραδοσιακές των μικρότερων κατηγοριών ή και ομάδες που ανέβαιναν κατηγορίες έχοντας πορεία τρένου με σπασμένα φρένα και στο τέλος εξαφανίστηκαν από τον ποδοσφαιρικό χάρτη…

Εδώ, εξακολουθεί να κινδυνεύει άμεσα να κλείσει το μαγαζί μια από τις πιο ιστορικές ομάδες της Κύπρου, ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου. Έχει άμεση ανάγκη κάποιων δεκάδων χιλιάδων σε ευρώ, κοντά στις 30.000 για την ακρίβεια και εκπέμπει SOS. Για ανάλογο ποσό, ή έστω για κάτι παραπάνω, ανέστειλαν τις δραστηριότητές τους πολλά ιστορικά σωματεία, κυρίως προσφυγικά, τα οποία αποτελούσαν τον φάρο για επιστροφή, όπως κατά καιρούς τόνιζαν πομπωδώς οι εκάστοτε κρατούντες και αντιπολιτευόμενοι. Μόνο που στα δύσκολα, τους άφησαν μόνους και έρημους, και δεν τους έδωσαν το αναγκαίο φιλί της ζωής. Αυτή είναι η σημερινή σκληρή πραγματικότητα και δυστυχώς θα χρειαστεί να γίνουν πολλές θυσίες και από πολλούς, για να μην οδηγηθούμε σε συνολικό ποδοσφαιρικό αφανισμό λίαν συντόμως…