Μόλις ένα οκταήμερο πριν από την έναρξη του νέου μαραθωνίου, σχεδόν τίποτα δεν θυμίζει παλαιότερες πρεμιέρες.
Ασφαλώς και υπάρχει αγωνία, ίσως και περιέργεια για το πώς θα παρουσιαστούν οι πλείστες των ομάδων, κυρίως αυτές που πέρσι τερμάτισαν από την 6η θέση και κάτω, όμως το μυαλό και η σκέψη του απλού φιλάθλου εξακολουθεί να είναι στη μετά τη 15η Μαρτίου εποχή. Η συνεχιζόμενη κρίση, η πληθώρα των προβλημάτων που τη συνοδεύουν και κυρίως η αβεβαιότητα όλων για το αύριο, είναι στοιχεία που δεν επιτρέπουν, τουλάχιστον στους πολλούς που άγγιξε η κρίση, να σκέφτονται και να ενεργούν όπως στα προηγούμενα χρόνια. Δυστυχώς, επήλθαν πολλές αλλαγές κυρίως στη λεγόμενη μεσαία τάξη, για την οποία περηφανευόμασταν σαν Κύπρος ότι αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά τής πάλαι ποτέ κραταιάς οικονομίας μας.

Απ΄ αυτή την τάξη προέρχονταν και αρκετοί φανατικοί υποστηρικτές ομάδων αλλά και του ποδοσφαίρου γενικότερα. Λογικά, θα υπάρξει απώλεια εισιτηρίων και για μικρούς αλλά και για μεγάλους. Στο κεφάλαιο αυτό, η πορεία θα δείξει το μέγεθος της ζημιάς για την κάθε ομάδα ξεχωριστά και βεβαίως για τον ποδοσφαιρικό μας χώρο στο σύνολο. Τα υπενθυμίζω όλα αυτά για να τονίσω ότι, ειδικά στη διάρκεια της φετινής περιόδου, θα πρέπει όλοι να είναι διπλά προσεκτικοί για να μην επιβαρύνουν το ήδη προβληματικό ταμείο των ομάδων.

Από τους παράγοντες μέχρι και τον τελευταίο οπαδό και από τους διαιτητές μέχρι και τα δικαστικά όργανα, όλοι πρέπει να αφουγκραστούν την κρισιμότητα τής όλης κατάστασης και να μη φορτώσουν επιπλέον τα σωματεία με έξοδα τα οποία και εκτός προϋπολογισμού είναι και κυρίως κάποια απ΄ αυτά πιθανόν να αποτελέσουν αιτία για να γονατίσουν οριστικά. Δεν κινδυνολογώ, απλά όπως και πολλοί από τους άμεσα ενδιαφερόμενους υπενθυμίζω τι κατάσταση επικρατεί φέτος και πόσο ταλαιπώρησαν οικονομικά και όχι μόνο τα σωματεία ενέργειες οπαδών, παραγόντων, διαιτητών και δικαστικών σωμάτων στις προηγούμενες χρονιές. Κι αν κουτσά-στραβά και πολλοί με τεχνητά μέσα, τα έβγαζαν πέρα στο οικονομικό, φέτος τα κριτήρια και ο μηνιαίος έλεγχος από την ΚΟΠ, θα επικρέμανται σαν δαμόκλειος σπάθη και δεν θα επιτρέπουν χαλαρώσεις και οικονομικούς διακανονισμούς.
Γι΄ αυτό και συχνά από αυτήν εδώ την στήλη αναφερόμαστε και στο οικονομικό και στην ανάγκη να προφυλαχτούν τα σωματεία από ενέργειες που θα τα οδηγήσουν σε δρόμους που δεν έχουν επιστροφή.

Ήδη πολλά σωματεία ξεκινούν με μείον τρεις ή και έξι βαθμούς τη νέα προσπάθεια, ενώ κι άλλα βρίσκονται στο όριο για να τους επιβληθεί παρόμοια τιμωρία. Όλα αυτά πρέπει να τα έχουν υπόψη όσοι πάνε στο γήπεδο και ας είναι πολύ πιο προσεκτικοί πριν ενεργήσουν όπως στο πρόσφατο παρελθόν.  Έτσι κι αλλιώς αφού θα πρέπει να αλλάξουμε κάποια στιγμή νοοτροπία σ΄ ό,τι αφορά το πώς αντιμετωπίζουμε το άθλημα γενικώς, ας το κάνουμε από τη φετινή περίοδο, τουλάχιστον να έχουμε κάτι θετικό να θυμόμαστε μέσα στη μαύρη κατάσταση που ζούμε.
Αν όλοι το συνειδητοποιήσουν κι αν όλοι προσπαθήσουν για να κάνουν τη δική τους επανάσταση, πάντα με την καλή έννοια, τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες ποδοσφαιρικά -και όχι μόνο- μέρες…