Είναι αλήθεια ότι κάποιοι θεωρούν λεπτομέρεια την αναφορά απ' αυτήν εδώ τη στήλη της συμπεριφοράς οπαδών μετά το τέλος κάθε τελικού κυπέλλου ή κάθε Σούπερ κάπ.
Ίσως να είναι οι ίδιοι που και πάλι λεπτομέρεια θεωρούσαν την κριτική που ασκείτο για την παρουσία οπαδών μετά από κάθε τελικό ή μετά την κατάκτηση οποιουδήποτε τροπαίου.
Στο δεύτερο κεφάλαιο κάναμε σημαντική πρόοδο και είναι γεγονός ότι πλείστες φορές το γήπεδο θυμίζει εικόνα προηγμένης ποδοσφαιρικά χώρας μετά το τελικό σφύριγμα του διαιτητή.
Στο πρώτο κεφάλαιο, δυστυχώς, χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά και κυρίως
καλή διάθεση απ' όλους.
Όπως και καλή διάθεση, αλλά και σκληρή δουλειά χρειάζεται και σε πολλούς άλλους τομείς.
Για παράδειγμα, στο πώς αντιμετωπίζει ο παράγοντας αλλά και ο μέσος οπαδός την αποτυχία και στο οικονομικό και στο αγωνιστικό κομμάτι.
Στο πώς επικοινωνεί ο παράγοντας με τον οπαδό και πώς εισπράττει αυτός αυτήν την προσπάθεια.
Στο ποιοι ηγούνται των ομάδων, πως ηγούνται και τι οράματα έχουν.
Αν δηλαδή, θεωρούν κάποιοι την εμπλοκή τους στον χώρο του ποδοσφαίρου σαν ευκαιρία προσωπικής ανέλιξης και εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων, ή αν παραμένουν έχοντας κατά νουν τις δυσκολίες που θα συναντήσουν, αλλά πάνω απ' όλα μετρά η αγάπη τους για την ομάδα.
Είναι ακόμη η νοοτροπία και των οπαδών αλλά και των παραγόντων, σ' ό,τι αφορά την άμεση σχέση που έχουν τα δυο μέρη με την εικόνα που βγάζει προς τα έξω η ομάδα τους.
Το τονίζω αυτό γιατί, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, υπάρχει, είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, σχέση πελάτη και οικοδεσπότη στην περίπτωση αυτή.
Ο μεν ηγέτης του σωματείου και οι συνεργάτες του πρέπει να σέβονται τον οπαδό πελάτη και να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να τον ικανοποιούν γενικώς και ειδικά την ώρα παρουσίας του στο γήπεδο.
Ο δε πελάτης οφείλει να σέβεται και την περιουσία του σωματείου και κυρίως να μην το υποβάλλει σε επιπλέον έξοδα, στέλνοντάς το στη Δικαστική.
Είναι τόσο απλό στη θεωρία, αλλά τόσο δύσκολο στην εφαρμογή και δυστυχώς στο κεφάλαιο αυτό συνήθως αποτυγχάνουν και τα δυο μέρη.
Κι όμως, ο αλληλοσεβασμός έπρεπε να ήταν εδώ και χρόνια δεδομένος και όχι σε κάθε περίπτωση να τονίζεται η ανάγκη να τεθεί σε εφαρμογή…
Είναι ακόμη πολλά ζητήματα που ενώ κάθε χρονιά, συνήθως στον απολογισμό της περιόδου, γίνεται αναφορά ότι επιβάλλεται να βρεθούν λύσεις, επί της ουσίας τίποτα δεν γίνεται και απλώς τα επαναφέρουμε όταν και εφ' όσον λάβουν χώρα στην εξέλιξη μαραθωνίου ή και κυπέλλου.
Αναφέρομαι και στο κεφάλαιο διαιτησία και στο πώς το αντιμετωπίζουν κόσμος και παράγοντες, και στο κεφάλαιο δικαιοσύνη, ακόμη και σε θέματα που αφορούν τη στάση της Αστυνομίας, αλλά κατ' επέκταση και της ίδιας της πολιτείας.
Κάθε χρόνο μπόλικα «θα», επί της ουσίας τίποτα το ουσιαστικό.
Κάποιες πρόσκαιρες εξαιρέσεις δεν αλλάζουν ουσιαστικά τα δεδομένα και τη γενική εικόνα που έχει σχηματίσει ο απλός οπαδός.
Ουσιαστικά κάθε περίοδος είναι μια από τα ίδια, με μόνη διαφορά το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν οι εκάστοτε κρατούντες.
Αυτή δυστυχώς είναι η κυπριακή ποδοσφαιρική πραγματικότητα.