Τελικά ο μήνας Ιούλιος είναι ο μήνας που συνδέεται με τις χειρότερες τραγωδίες που συντάραξαν την Κύπρο.
Το γράψαμε πρόσφατα σ' αυτήν εδώ τη στήλη θυμίζοντας ότι πέραν του ότι μήνα Ιούλη εισέβαλε στην Κύπρο η Τουρκία, άλλες δύο πιο σύγχρονες τραγωδίες, η πτώση του ελικοπτέρου που στοίχισε τη ζωή στον Αρχηγό της ΕΦ, Ευάγγελο Φλωράκη και σε στενούς του συνεργάτες παλικάρια και η τραγωδία στο Μαρί, ήρθαν να προστεθούν στον κατάλογο του Μαύρου Ιουλίου.
Πέραν τούτων πολλά κακά συνέβησαν κατά τον μήνα Ιούλη και δεν είναι καθόλου άσχετο το ότι η ψυχολογία του κόσμου, όσο διαρκεί ο κατά τους προγόνους μας Δευτερογιούνης, βρίσκεται στο ναδίρ.
Βεβαίως δεν φταίει ο μήνας για ό,τι κακό μάς συνέβη στην τελευταία σαρανταετία.
Περισσότερο, για να μη γράψω εξολοκλήρου, την κύρια ευθύνη φέρουμε εμείς, είτε με την προδοσία είτε με την ανευθυνότητα είτε με τα ανθρώπινα τα λάθη, η ουσία είναι ότι μέσα σ' όλες τις τραγωδίες είμαστε είτε οι κύριοι υπαίτιοι είτε συμμέτοχοι στο κακό.
Ακόμη και ποδοσφαιρικά, που καμιά βεβαίως σχέση δεν έχουν με τις εθνικές τραγωδίες, την πάθαμε πολλές φορές μήνα Ιούλη.
Για παράδειγμα προχθές δεν ήταν απλά μια κακή βραδιά για το ποδόσφαιρό μας, ήταν μια τραγωδία.
Βεβαίως, θα ισχυριστεί κάποιος ότι άλλο να χάνεις από την Άστρα, που έτσι κι αλλιώς δεν ήσουν ποτέ το μεγάλο φαβορί, κι άλλο να ρεζιλεύεσαι από κάποια μέτρια ομάδα της Σουηδίας που δεν ξέρει καλά-καλά που βρίσκεται η Κύπρος…
Έτσι κι αλλιώς ήταν ένα μεγάλο σοκ ο αποκλεισμός και της Ομόνοιας και της Ανόρθωσης, που μας έφερε στη μνήμη τα πέτρινα χρόνια όταν ήμασταν οι φτωχοί συγγενείς στον ευρωπαϊκό χώρο και αν πετυχαίναμε αραιά και πού καμιά επιτυχία, πανηγυρίζαμε ολόχρονα.
Δεν μπορεί κανείς να δικαιολογήσει αυτό που έγινε το βράδυ της Πέμπτης.
Η Ομόνοια μετά το 1-1 της Ρουμανίας, χρειαζόταν να διαχειριστεί σωστά μια ομάδα που έτσι κι αλλιώς ήταν γνωστό ότι και τρέχει και παίκτες κλάσης έχει και σαν όνομα είναι από τα καλά του ρουμάνικου ποδοσφαίρου.
Δεν το έπραξε, παρότι οι συγκυρίες στις αρχές της επανάληψης ήταν με το μέρος της.
Πλήρωσε ακριβό τίμημα από δύο ολέθρια αμυντικά λάθη.
Ο αποκλεισμός της πλήγωσε τον μεγάλο της κόσμο που έδωσε εντυπωσιακά το «παρών» του πιστεύοντας ότι φέτος θα έβλεπε επιτέλους την υπέρβαση από την ομάδα του.
Για την Ανόρθωση η λέξη που ταιριάζει είναι κηδεία.
Χρειαζόταν πραγματικά τεράστια προσπάθεια για να αποκλειστεί από μιαν άσημη ομάδα, την οποία κέρδισε πριν από μια βδομάδα με 3-0.
Κι όσοι κάνουν λόγο για ιδανικό αυτόχειρα, είναι πολύ εύστοχοι, αλλά θα πρέπει να τονίσουν τη λέξη ξανά στο αυτόχειρας.
Το φάντασμα τής μετα-Κετσπάγια εποχής, ειδικά στην Ευρώπη, συνεχίζει για πέμπτο χρόνο να πλανάται πάνω από το «Αντώνης Παπαδόπουλος»…
Είναι απίστευτο το πώς έχασε, με πόσα έχασε και τι έχασε μέσα σε μόλις 90 λεπτά η ομάδα της Αμμοχώστου.
Οι παρενέργειες του αποκλεισμού θα είναι πολλές και θα κρατήσουν αρκετό διάστημα.
Δυστυχώς…