Απόψε αναμένουμε το αυτονόητο από Ομόνοια και Ανόρθωση, δηλαδή το σφράγισμα εισιτηρίου που οδηγεί στην επόμενη φάση του Γιουρόπα Λιγκ. Στα χαρτιά, ευκολότερα φαίνονται τα πράγματα για την ομάδα της Αμμοχώστου που έχει σαν ασπίδα το πελώριο 3-0 από το «Αντώνης Παπαδόπουλος». Δεν χρειάζεται και πολλά πράγματα να κάνει απόψε στη Σουηδία η ομάδα του Χρήστου Κασσιανού. Σοβαρότητα και όχι υποτίμηση του αντιπάλου, λογικά θα είναι αρκετά για να χαρίσουν την πρόκριση στην ομάδα μας. Στο ΓΣΠ, η Ομόνοια πρέπει να είναι στην πρίζα σ΄ όλην τη διάρκεια του αγώνα. Κι αυτό αφού οι Ρουμάνοι και σαφώς ανώτεροι των Σουηδών είναι και κυρίως το 1-1 σαν αποτέλεσμα, από μόνο του δεν χαρίζει πρόκριση. Είναι εδώ που έχει σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει ο κόσμος των «πρασίνων» που απόψε αναμένεται να ξεπεράσει τις 15.000 σε αριθμό. Πέρα από το ότι το γήπεδο πρέπει να θυμίζει -και θα θυμίζει- ηφαίστειο εν ενεργεία, θα πρέπει να επιδείξει την απαιτούμενη υπομονή, ανεξαρτήτως εξέλιξης της αναμέτρησης. Είναι έντονη η δίψα όλων στην Ομόνοια για ευρωπαϊκή διάκριση που μεταφράζεται και σε υπέρβαση, όμως αυτό το στοιχείο δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να λειτουργήσει αρνητικά στην ψυχολογία του κόσμου και κυρίως των παικτών του Σαβέβσκι. Ευχόμαστε το καλύτερο στις ομάδες μας και με το καλό από αύριο στη σκέψη μας θα είναι οι επόμενοι αντίπαλοι για την ευρωπαϊκή παρέα, που θα αυξηθεί με την παρουσία του ΑΠΟΕΛ στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν όλα πάνε κατ΄ ευχήν, ο μήνας Αύγουστος αναμένεται και φέτος να είναι πολύ ζεστός και δεν αναφέρομαι στις κλιματολογικές συνθήκες αλλά στις ποδοσφαιρικές συγκινήσεις που προσφέρει στα τελευταία χρόνια ο μήνας αυτός… Είναι πολύ σημαντικό έως και επιτακτικό, ειδικά στη φετινή περίοδο, οι εκπρόσωποί μας να μαζέψουν ψηλό αριθμό βαθμών και, γιατί όχι, κάποιοι να μπουν σε ομίλους των διοργανώσεων που συμμετέχουν. Κανείς δεν θεωρεί ότι τα πράγματα, ειδικά φέτος, θα είναι εύκολα για το καιρέ των εκπροσώπων μας, όμως ακριβώς γι΄ αυτό τον λόγο οι πιθανές επιτυχίες τους θα αποκτήσουν περισσότερη αξία.
Κατά τα άλλα, συνεχίζεται το σαφάρι στο μετεγγραφικο κομμάτι από πολλές ομάδες, συνεχίζεται και ο αγώνας για επιβίωση και δυστυχώς η αβεβαιότητα για το αύριο είναι το κυρίαρχο σημείο για τις μισές τουλάχιστον ομάδες που θα συμμετέχουν στον επόμενο μαραθώνιο. Το τοπίο είναι από θολό μέχρι μαύρο και αυτό το ξέρουν πολύ καλύτερα απ΄ όλους οι επικεφαλής των σωματείων. Κι αν ο φετινός απολογισμός των ομάδων μας στην Ευρώπη θεωρείται και είναι πολύ σημαντικός για τα επόμενα χρόνια, η φετινή χρονιά για πλείστα των λοιπών σωματείων πιθανόν να είναι το ναι ή το όχι για τη συνέχιση της λειτουργίας τους. Κι αυτό, ούτε υπερβολή είναι ούτε και κινδυνολογία. Δυστυχώς είναι η ωμή σημερινή πραγματικότητα, την οποία καλούνται να αντιμετωπίσουν παράγοντες οι οποίοι είτε έχουν σημαντικό βαθμό ευθύνης για την κατάσταση που επικρατεί, είτε την κληρονόμησαν από προκατόχους τους, οι οποίοι την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια…
Η ουσία, όμως, δεν αλλάζει.