Ήταν όντως τιτάνια η προσπάθεια που κατέβαλαν τα σωματεία το τελευταίο τουλάχιστον δίμηνο για να πείσουν εντός και εκτός Κύπρου τους κρατούντες το μαχαίρι και το κρέας, για την ανάγκη να γίνει ένας διακανονισμός των χρεών, παλιών και νέων.
Ήταν, ταυτόχρονα, πρωτοφανές για τα κυπριακά ποδοσφαιρικά δεδομένα η ομογνωμία που παρουσίασαν τα σωματεία και η συμφωνία χάραξης κοινής στρατηγικής σ΄ αυτό το πολύ σημαντικό κεφάλαιο.
Δυστυχώς για τις ομάδες και τους παράγοντες, από τη ΦΙΦΑ ήλθε η αναμενόμενη απάντηση σ΄ ό,τι αφορά τουλάχιστον τις παλιές χρονικά οφειλές και το μόνο πλέον σημάδι καλής θέλησης από την παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία είναι να φανεί ελαστική στα πρόσφατα χρέη που επίσης είναι πολλά και σε υποθέσεις και σε ποσά.
Έτσι, αύριο για τα πλείστα απ΄ αυτά θα είναι η Μεγάλη Δευτέρα, παρότι -περισσότερο- η όλη ατμόσφαιρα Μεγάλη Παρασκευή θυμίζει…
Τα σωματεία τραβούν το καθένα ξεχωριστά τον δικό του Γολγοθά και στην περίπτωση αυτή ισχύει το γνωστό, ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
 Είναι ξεκάθαρο ότι θα έχουμε με το ξεκίνημα του νέου μαραθωνίου τρεις διαφορετικές κατηγορίες ομάδων και ασφαλώς αυτή η εξέλιξη θα επηρεάσει άμεσα  και τον βαθμολογικό πίνακα και τη γενική δομή του πρωταθλήματος.
Θα παρουσιαστούν ομάδες που θα ξεκινήσουν την προσπάθειά τους όπως είναι το  φυσιολογικό, από μηδενική βάση δηλαδή, κάποιες από το μείον τρεις βαθμούς και κάποιες από το μείον έξι και με εμπάργκο μετεγγραφών για ποδοσφαιριστές άνω των 21 ετών.
Αυτή δεν θα είναι εικόνα ενός ανταγωνιστικού πρωταθλήματος, αλλά εικόνα που παρουσιάζεται λίγο πριν από τη γενικότερη καταστροφή.
Κανέναν δεν ευχαριστεί η όλη εξέλιξη και, δυστυχώς, οι προοπτικές μόνο ευοίωνες δεν είναι.
Οι νέοι τριμηνιαίοι έλεγχοι για τα κριτήρια και κυρίως ο μηνιαίος έλεγχος της Ομοσπονδίας που θα εφαρμοστεί από το τέλος του μηνός Οκτωβρίου, λογικά θα προσθέσει νέους μπελάδες στους ήδη υφιστάμενους για τα μισά τουλάχιστον σωματεία και βεβαίως θα φέρει και νέες, βαρύτερες, τιμωρίες που πιθανόν θα αποτελέσουν τη χαριστική βολή στα ετοιμόρροπα σωματεία.
Πώς θα εξελιχθεί ο μαραθώνιος είναι ένα μεγάλο ερώτημα.
Όπως ερώτημα είναι το πόσο θα επηρεάσει την εξέλιξή του, ακόμα και στα ψηλά, η -ουσιαστικά- ανυπαρξία κάποιων ομάδων που θα αγωνίζονται κυρίως με νεαρούς και θα είναι απλά ζήτημα χρόνου ο υποβιβασμός τους.
Κι αν μετά και απ΄ αυτή την τραγική εξέλιξη για τον ευρύτερο χώρο, δεν συμφωνήσουν οι πολέμιοι των αλλαγών και ειδικά της μείωσης των ομάδων, δεν έχουμε ούτε υπόθεση ούτε μέλλον.
Το γράψαμε πολλές φορές, σ΄ αυτήν εδώ τη στήλη, ότι -όταν δεν αντέχεις ή δεν ανήκεις στην Α΄ Κατηγορία- όση ιστορία κι αν σέρνεις, με το ζόρι δεν μπορείς να παραμείνεις.
Δεν είναι ντροπή να πέσεις κατηγορία, ντροπή είναι να ανήκεις αγωνιστικά και οικονομικά σε άλλη κατηγορία και με δεκανίκια, συγκυρίες ή και άλλους τρόπους να αγωνίζεσαι στα σαλόνια.
Αν στη μεγάλη κατηγορία, όπως κι αν ονομάζεται στο άμεσο μέλλον, επιβάλλεται να αγωνίζονται ακόμη και οκτώ ομάδες, γιατί απλά αυτές πληρούν τα κριτήρια, τόσες πρέπει να αγωνίζονται.
Κι ας βρεθεί ένας τρόπος να βοηθηθούν οι λοιποί που παραδοσιακά ήταν στην Α΄ Κατηγορία ή και μεταξύ Α΄ και Β΄ Κατηγορίας για να ορθοποδήσουν.
Κι όταν με το καλό βρουν τα πατήματά τους γενικά, οι πόρτες της ανώτατης κατηγορίας θα είναι ανοιχτές γι΄ αυτές.
Αν δεν τα καταφέρουν να επιστρέψουν λίαν συντόμως, σημαίνει ότι κακώς τόσα χρόνια αγωνίζονταν, για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω, στη σημερινή Α΄ Κατηγορία…
Κι αυτό έχει να κάνει με όλες τις ομάδες, ανεξαρτήτως κόσμου και ιστορίας που κουβαλούν.
Όμως, δυστυχώς, και μεγάλη πλειοψηφία χρειάζεται και πολλά συμφέροντα παίζονται, γι΄ αυτό και μόνο όταν φτάσουμε κυριολεκτικά στον πάτο θα γίνουμε υποχρεωτικά, πλέον, μάρτυρες αλλαγών που σε άλλες χώρες και αυτονόητες είναι και εδώ και χρόνια έχουν εφαρμοστεί.
Καλή Κυριακή να έχετε.