Αναμενόταν ψες με ενδιαφέρον η νέα συνάντηση των προέδρων σωματείων της Α΄ Κατηγορίας, που είχε σαν βασικό στόχο την οριστική χάραξη κοινής γραμμής σ΄ ό,τι αφορά το κεφάλαιο οικονομικό, που αποτελεί τον υπ΄ αριθμόν ένα βραχνά για όλους ανεξαιρέτως.
Έχουν, μάλιστα, κατ΄ επανάληψη τονίσει ότι θα κινηθούν με βάση ένα τρίπτυχο, το οποίο αποτελεί την τελευταία κυριολεκτικά σανίδα σωτηρίας για τις ομάδες μας. Είναι γνωστό ότι επιμένουν οι πρόεδροι για συμφωνία με τη ΦΙΦΑ που θα αφορά την εξόφληση χρεών με μακροχρόνιες δόσεις, στον πενταετή διακανονισμό με το κράτος για πάγωμα χρεών προς αυτό και στην προσπάθεια για εξεύρεση νέων χορηγών που θα επιτρέψει την εισροή ρευστού στον χώρο του ποδοσφαίρου γενικά.
Για το τρίτο στη σειρά θέμα, την εξεύρεση δηλαδή νέων χορηγών, γίνονται προσπάθειες και από τον πρόεδρο της ΚΟΠ και από τα σωματεία ξεχωριστά.
Το πρόβλημα, το σοβαρό και διπλό, έχει να κάνει με τα πρώτα δύο στην ιεραρχία.
Ο διακανονισμός με το κράτος και κυρίως με τη ΦΙΦΑ, και δύσκολα πραγματοποιείται και πιθανόν νέους, σοβαρότερους, μπελάδες θα φέρει για τα σωματεία.
Είναι εύκολο όταν κάποιος βρεθεί προ της οικονομικής καταστροφής να υπόσχεται ότι θα είναι στη συνέχεια αξιόχρεος, εάν και εφ΄ όσον του δοθεί η ευκαιρία από τους πιστωτές του.
Είναι, όμως, πολύ δύσκολο να το υλοποιήσει, ειδικά αν το ιστορικό του είναι τέτοιο, που δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ότι θα είναι μια από τα ίδια…
Άλλο το θέλω και άλλο το μπορώ.
Γι΄ αυτό και εγκυμονεί πολλούς κινδύνους η όποια συμφωνία επιτευχθεί, είτε με το κράτος είτε, κυρίως, με τη ΦΙΦΑ.
Το πλέον ανησυχητικό ήταν η απειλή από πλευράς κάποιων σωματείων ότι, αν δεν επέλθει συμφωνία και μάλιστα άμεσα, δεν θα συμπληρώσουν τους φακέλους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Με όλο το σέβας, θεωρώ ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεχτό από όλα τα σωματεία και κυρίως αυτά που είτε θα αγωνιστούν στην Ευρώπη είτε δεν αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα με τα κριτήρια.
Από την άλλη, δεν νομίζω αυτό να είναι λύση και κυρίως δεν νομίζω να θορυβηθεί η ΦΙΦΑ και η ΟΥΕΦΑ επειδή στην Κύπρο αποφάσισαν κάποια σωματεία, με κόσμο και προϋπολογισμό ίσα με ένα προάστιο του Λονδίνου ή της Μαδρίτης, να το παίξουν αντιδραστικοί και μάγκες…
Όταν είσαι βρεγμένος και κυρίως βουτηγμένος στα βαθιά νερά, δεν βγάζεις την κεφαλή έξω και απειλείς αυτούς που θέλουν ή και μπορούν να σε σώσουν, αλλά τους θερμοπαρακαλείς να σε τραβήξουν έξω από τα νερά για να μην πνιγείς.
Γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο, καλά θα κάνουν τα σωματεία να βρουν τρόπο να στηριχτούν από πολιτεία ή και ΦΙΦΑ και κυρίως να αντιληφθούν ότι η όλη κατάσταση έφτασε στα άκρα εξαιτίας των σημερινών τους ηγετών ή και των προκατόχων τους.
Σ΄ αυτές τις κρίσιμες στιγμές ούτε παλικαρισμοί χρειάζονται ούτε και νέες αππωμάρες.
Λίγα λόγια, πολλή και ειλικρινής προσπάθεια και κυρίως μάθημα από το πάθημα.
Τα υπόλοιπα είναι απλώς και πάλι για κατανάλωση και εντυπωσιασμό…