Πολλές φορές στην καθημερινότητα, ειδικά στις δύσκολες μέρες που διερχόμαστε, η λέξη αχαριστία ή αχάριστος είναι σε ημερήσια διάταξη.
Είτε αυτό αναφέρεται κυρίως σε άτομα είτε αναφέρεται σε σύνολα, η ουσία είναι ότι όσο πάει και πληθαίνει η άποψη πολλών ότι η αχαριστία είναι κυρίαρχο στοιχείο στην εποχή μας.
Όποιον τομέα και να αγγίξει κανείς, θα βρει πολλά και τρανταχτά παραδείγματα αγνωμοσύνης και γυρίσματος της πλάτης από ανθρώπους που έχουν βοηθηθεί σε δύσκολές τους στιγμές απ΄ αυτούς.
Μάλιστα, πολλοί αναρτούν στα γραφεία τους και το γνωστό και συνάμα σοφό αρχαίο ρητό που αναφέρει το «φοβού την εκδίκηση των υπό σου ευεργετηθέντων».
Κι αυτό το αντιλαμβάνεται κανείς πιο εύκολα, τώρα που οι αλλαγές στον οικονομικό και επαγγελματικό τομέα και πρωτόγνωρες είναι και κυρίως δραματικές.
Αφορμή για το σημερινό σχόλιο πήρα από τις εξελίξεις στον ποδοσφαιρικό χώρο και στο γύρισμα της πλάτης από ανθρώπους ή και οργανισμούς.
Δεν αναφέρομαι, βεβαίως, σ΄ αυτούς που θέλουν να συνεχίσουν την προσφορά τους αλλά επί του παρόντος δεν μπορούν, αλλά σ΄ αυτούς που, είτε σε ατομικό επίπεδο είτε σε επαγγελματικό, έχουν με τη μέχρι τώρα εμπλοκή τους βοηθηθεί πολύ περισσότερο απ΄ ό,τι οι ίδιοι προσέφεραν στον χώρο.
Τώρα, που ο χώρος και οι ομάδες ακόμη και κάποιοι παράγοντες τούς χρειάζονται όσο ποτέ προηγουμένως, όχι μόνο βρίσκουν πόρτες κλειστές, αλλά τους το λένε κι όλας από πάνω…
Οι πρόγονοί μας που ήταν και σοφότεροι και κυρίως πιο αγνοί από εμάς, δεν έλεγαν πολλές κουβέντες, αλλά όταν μιλούσαν, τα πλείστα και νόημα είχαν και στην ιστορία έμειναν.
Ένα απ΄ αυτά είναι ότι πρέπει να πάθεις για να μάθεις.
Κι αυτό σίγουρα ισχύει σε πολλούς τομείς και ασφαλώς, αφού στον ποδοσφαιρικό χώρο αναφέρομαι, έχει πολλούς αποδέχτες.
Θα ισχυριστεί κάποιος ότι είχαν οικονομικό κόστος πολλές εταιρείες που αποτελούσαν για πολλά χρόνια αιμοδότες του κυπριακού ποδοσφαιρικού χώρου.
Ασφαλώς και δεν διαφημιζόντουσαν δωρεάν.
Στην τελική όμως ανάλυση, οι πλείστοι κέρδισαν πολύ περισσότερα απ΄ ό,τι έδωσαν στον χώρο του ποδοσφαίρου.
Αυτό ισχύει και για την πολιτεία, το ίδιο το κράτος που θεωρώ ότι δεν έδωσε διαχρονικά στον αθλητικό γενικά τομέα, αυτά που του όφειλε.
Αντίθετα, πήρε πολύ περισσότερα από τις επιτυχίες του χώρου αυτού στην Ευρώπη και όχι μόνο.
 Δεν αποτελεί ισοπεδωτική κριτική αυτή η αναφορά, γιατί κάποιοι εξακολουθούν να παραμένουν κοντά στον χώρο και να τον στηρίζουν εμπράκτως, έστω με μειωμένες χορηγίες.
Απλά, το μεγάλο παράπονο και το πελώριο γιατί, αφορά αυτούς που και με ελαφρά πηδηματάκια την έκαναν και χλευάζουν όσους παραμένουν στις επάλξεις.
Αυτά πρέπει να έχουν υπόψη οι σωστοί παράγοντες και να πράξουν αναλόγως στο άμεσο μέλλον.
Είναι γνωστό ότι ο τροχός έχει γυρίσματα και πιθανόν στο μέλλον αυτοί που φτύνουν και κατακρίνουν τον χώρο, να γλείφουν για να επιστρέψουν…
Επί του παρόντος, οι παράγοντες πρέπει να διδαχτούν και από τα δικά τους λάθη και ταυτόχρονα να συνεργαστούν στο άμεσο μέλλον με ανθρώπους που εμπράκτως έχουν αποδείξει ότι και τον λόγο τους κρατάνε και τον χώρο θέλουν να βοηθήσουν.
Είναι πολύ σημαντικό, θα έλεγα είναι επιτακτικό, οι πρόεδροι των σωματείων και κατ΄ επέκταση η Ομοσπονδία, να έχουν σ΄ αυτές τις δύσκολες στιγμές κοινή θέση έναντι των πολλών και σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο χώρος του ποδοσφαίρου.
Κανένας δεν υποστηρίζει ότι για να φτάσει στον γκρεμό ο χώρος, δεν σπρώχτηκε και από αυτούς που διαχρονικά ηγούνταν των σωματείων ή των εταιρειών.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να βάλουν κάποιοι και ταφόπλακα και στο φινάλε να χύνουν και κροκοδείλια δάκρυα, ενώ στην ουσία αυτό ήταν η επιδίωξή τους…
Ας μην τους ξαναδώσουν την ευκαιρία αυτοί που πραγματικά νοιάζονται για τη σωτηρία του ποδοσφαιρικού μας χώρου.
Καλή Κυριακή να έχετε.