Είναι ενδεικτική της όλης κατάστασης που επικρατεί στα σωματεία, η εξέλιξη που σημειώνεται στο κεφάλαιο ανανεώσεις αλλά και κατ’ επέκταση στο κεφάλαιο ενίσχυση.
Κοινό χαρακτηριστικό των μεγάλων ομάδων, το ότι είχαν και εξακολουθούν να έχουν πρώτιστο στόχο το ξεκαθάρισμα με το υφιστάμενο ρόστερ και ακολούθως την επιχείρηση ενίσχυση.
Στον τομέα αυτό, φαίνεται καθαρά ότι ο ΑΠΟΕΛ βρίσκεται στην καλύτερη θέση και η Ανόρθωση στη χειρότερη.
Κι αυτό αφού οι μεν Γαλαζοκίτρινοι, με σχετική ευκολία κλείνουν, και μάλιστα με πολύ μειωμένες αποδοχές, όλους όσους θέλουν στην ομάδα και στο άμεσο μέλλον, ενώ αντίθετα στην Ανόρθωση, μια σχεδόν ενδεκάδα έχει φύγει ή είναι κοντά στην πόρτα εξόδου και το δυστύχημα για τους Κυανόλευκους είναι ότι δεν έχουν πείσει ακόμη ότι είναι έτοιμοι για τη σημαντική και κυρίως ποιοτική ενίσχυση.
Είναι στη μέση και η ψυχολογία του μέσου οπαδού.
Από τη μια ο ΑΠΟΕΛίστας, μια με μια, ακούει και διαβάζει ότι παραμένουν στην ομάδα πρωτοκλασάτοι παίκτες όπως οι Μαντούκα, Χαραλαμπιδης, Πίντο, Ολιβέιρα και έπεται συνέχεια, και από την άλλη ο Ανορθωσιατης διαβάζει ή και ακούει ότι φεύγει και ο Λαμπάν, που και υπέγραψε αλλά και σημαία της ομάδας ήταν, και βεβαίως δεν παραμένουν οι πλείστοι που ήταν στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» στα τελευταία χρόνια και ειδικά στην περσινή περίοδο.
Κι αυτό, σε συνδυασμό με το οικονομικό κομμάτι, έχει τεράστια σημασία σ΄ ό,τι αφορά το ρόστερ αλλά και τις απαιτήσεις με τις οποίες θα μπουν στον νέο μαραθώνιο οι ομάδες, ειδικά βεβαίως οι παραδοσιακά πρωταγωνίστριες.
Εύκολο είναι να λες ότι η φανέλα και η ιστορία της ομάδας είναι βαριές και οι στόχοι δεδομένοι, το δύσκολο είναι να αποδείξεις στον αγωνιστικό χώρο ότι αξίζεις να είσαι ψηλά και οι αποτελούντες γενικά την ομάδα έχουν αντιληφθεί το βάρος της φανέλας και της ιστορίας της.
Οι λοιποί από τους μεγάλους βρίσκονται κάπου στη μέση της διαδρομής.
Και η Ομόνοια και η ΑΕΛ έχουν προβεί σε κάποιες ανανεώσεις με παίκτες που φαίνεται να μπορούν να τις βοηθήσουν και στη νέα περίοδο, ενώ ΑΕΚ και Απόλλων περισσότερο ξεκαθαρίζουν πολύ σύντομα με τους υφιστάμενους και μπαίνουν στη μάχη της ενίσχυσης.
Έτσι κι αλλιώς, οι δύο αυτές ομάδες μαζί με την ΑΕΛ δεν έχουν την πίεση του χρόνου, αφού σε αντίθεση με ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση και Ομόνοια, αργούν να ξεκινήσουν τη δική τους προετοιμασία.
Απ΄ εκεί και πέρα, όλων η προσοχή στρέφεται στις εξελίξεις που λίαν συντόμως αναμένονται μετά τη σύσταση επιτροπής από τα σωματεία και κυρίως μετά την ομοφωνία σ΄ ό,τι αφορά την πολιτική που θα ακολουθήσουν για να παραμείνουν στη ζωή.
Πάντως τα μηνύματα που βγαίνουν από τις συνελεύσεις και από τις δηλώσεις παραγόντων και αφορούν στην οικονομική τους κατάσταση, είναι από δραματικά μέχρι και εφιαλτικά.
Γι΄ αυτό και χθες, απ΄ αυτήν εδώ την στήλη, είχαμε τονίσει το γεγονός ότι για κάποιους, ένας πιθανός διακανονισμός, ίσως αποτελέσει την τελευταία τους ευκαιρία να ορθοποδήσουν· δυστυχώς, όμως, για κάποιους άλλους το τρένο έχει ήδη φύγει…