Οι τελευταίες εξελίξεις και κυρίως οι τοποθετήσεις πολλών παραγόντων που ουσιαστικά εκπέμπουν ίσως το τελευταίο οικονομικό SOS, ασφαλώς και δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες από κανέναν.
Φαίνεται καθαρά, καθώς αποδείχτηκε με αριθμούς στις μέχρι τώρα γενικές συνελεύσεις σωματείων ή και εταιρειών, ότι ξεπεράστηκε κατά πολύ η κόκκινη γραμμή που αφορά την ίδια την ύπαρξη αρκετών ομάδων…
Έπαψε πλέον να αποτελεί για κάποιους κινδυνολογία η κραυγή απόγνωσης των παραγόντων και οι δηλώσεις περί κλεισίματος των μαγαζιών.
Είναι πλέον μια πραγματικότητα το ότι αλλάζει ο ποδοσφαιρικός χάρτης, σίγουρα ο βαθμολογικός, εξαιτίας των πολλών τιμωριών που επιβλήθηκαν και δυστυχώς θα ακολουθήσουν πιο βαριές και αυτήν τη φορά πιθανόν να είναι και η χαριστική βολή γι΄ αυτούς που βρίσκονται στη χειρότερη θέση από τους λοιπούς.
Τα σωματεία φαίνεται και να αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των στιγμών και κυρίως για πρώτη φορά να δείχνουν έτοιμα να αναλάβουν τις ευθύνες και τηρήσουν όλα όσα πιθανόν θα συμφωνηθούν με  την πολιτεία.
Δεν είναι της ώρας να αναλυθεί το γιατί, μέχρι και σήμερα, σχεδόν κανένας δεν ήταν συνεπής με τις υποχρεώσεις και τα συμφωνηθέντα σε προηγούμενες περιπτώσεις.
Είναι η στιγμή όπου, εάν και εφόσον δοθεί μια τελευταία ευκαιρία στα σωματεία, όχι απλά πρέπει να την αρπάξουν από τα μαλλιά, αλλά να κάνουν τα πάντα για να είναι εντός πλαισίων συμφωνίας.
Έτσι κι αλλιώς δεν έχουν και άλλη επιλογή.
Όταν όλοι θεωρούν τις αμέσως επόμενες βδομάδες σαν τις κρισιμότερες της ιστορίας τους από οικονομικής πλευράς, κι όταν κάνουν λόγο για την ίδια την ύπαρξη του σωματείου ότι κινδυνεύει άμεσα, δεν νομίζω ότι, αν τους δοθεί η τελευταία σανίδα σωτηρίας, θα συνεχίσουν να σφυρίζουν αδιάφορα.
Βεβαίως υπάρχουν κι αυτοί που όντως θέλουν όσο τίποτα άλλο να επιστρέψουν στην ομαλότητα και να συγυριστούν γενικά, αλλά δυστυχώς γι΄ αυτούς το τρένο έχει σφυρίξει τρεις φορές και έχει εξαφανιστεί…
Μ΄ αυτό που γράφω, ξεκαθαρίζω ότι η κατάσταση σε πολλές ομάδες είναι τέτοια που και συμβιβασμός να προκύψει τώρα, πιθανότατα λίγος χρόνος παράτασης θα σημάνει γι΄ αυτές.
Παρ΄ όλες τις μαύρες τρύπες και τη δραματική γενικά κατάσταση που βιώνει ο ποδοσφαιρικός μας χώρος, έχω την άποψη ότι έστω και τώρα, αν και εφόσον η πολιτεία μπορεί, πρέπει να προβεί στον ύστατο διακανονισμό με τα σωματεία, μπας και αυτήν τη φορά συνετιστούν και κάνουν ένα νέο -πιο υγιές- ξεκίνημα.
Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή αφεθεί ο χώρος στο έλεος του Θεού, τότε όχι απλά θα κλείσουν μαγαζιά, αλλά θα επέλθει εικόνα συνολικής κατάρρευσης με πολλές παρενέργειες όχι μόνο στον καθαρά ποδοσφαιρικό χώρο.
Κι οι φόβοι πολλών, ότι πιθανόν να μην έχουμε πρωτάθλημα στη νέα περίοδο, ίσως επαληθευτούν.
Θα επαναλάβω ότι αυτά δεν αποτελούν πλέον ούτε κινδυνολογία ούτε στοχεύουν στη δημιουργία πανικού.
Δυστυχώς, είναι η σημερινή ωμή πραγματικότητα που επικρατεί στο ποδόσφαιρο της Κύπρου…
Γι΄ αυτό και θεωρώ ότι οι αμέσως επόμενες βδομάδες είναι οι καθοριστικότερες των μέχρι τώρα καθοριστικών.