Άλλαξαν τα δεδομένα παντού μετά τη 15η Μαρτίου και κυρίως τα όσα ακολούθησαν τις αμέσως επόμενες βδομάδες.
Φάνηκε από την πρώτη στιγμή σε όλους τους τομείς της ζώνης μας. Ήταν κάτι σαν μπαμ και κάτω. Δεν είχε κανένας το χρονικό περιθώριο να αντιδράσει και μέχρι να καταλάβουμε το μέγεθος της καταστροφής, η Τρόικα μπήκε σαν μπουλντόζα και ισοπέδωσε ό,τι ήταν ακόμη ετοιμόρροπο. Τα υπενθυμίζω αυτά, με αφορμή τις δηλώσεις του προέδρου της ΚΟΕ Ουράνιου Ιωαννίδη στο «Ράδιο Πρώτο», το περασμένο Σάββατο. Με δανεικά και με χορηγία του οικοδεσπότη των ΑΜΚΕ Λουξεμβούργου κατέστη δυνατή η συμμετοχή μας στους Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης.
Ένα δάνειο 150 χιλιάδων ευρώ και μια χορηγία 100 χιλιαδων από το Λουξεμβούργο, μας επέτρεψαν να αποστείλουμε αθλητές για τους αγώνες που ξεκίνησαν προχθές.

Την ίδια ώρα, πολλοί από τους πρωτοκλασάτους έμειναν εκτός είτε για επαγγελματικούς λογούς, είτε επειδή δεν υπάρχουν πλέον τα κριτήρια από τον ΚΟΑ και κατ' επέκταση από το κράτος, είτε γιατί είναι τραυματίες.
Η ουσία είναι ότι άλλαξαν τα πράγματα και μάλιστα δραματικά. Όταν φτάσαμε στο σημείο να κάνουμε δάνειο και κυρίως να έχουμε την ανάγκη οικονομικής στήριξης από άλλη χώρα, για να συμμετέχουμε σε αγώνες που και πάντα πρωταγωνιστούσαμε και ποτέ δεν είχαμε ανάγκη στήριξης από ξένους, νομίζω ότι αυτό φανερώνει το μέγεθος του προβλήματος σ' όλο του το μεγαλείο. Μιλάμε για την Κύπρο που πολλές φορές, ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένου και του αθλητικού, είχαμε βοηθήσει και ομάδες και κράτη ολόκληρα.
Κάποτε εμάς ευχαριστούσαν για τη στήριξη και την έμπρακτη βοήθεια που παρείχαμε.

Τώρα εμείς στην παρέλαση για την έναρξη των ΑΜΚΕ, σε δυο γλώσσες, ευχαριστήσαμε το Λουξεμβούργο για τις 100 χιλιάδες σε ευρώ που μας έδωσε. Δεν είναι ντροπή να δέχεται κάποιος, ακόμη και το ίδιο το κράτος, την οικονομική στήριξη από τον οποιονδήποτε. Ντροπή είναι ο τρόπος και ο δρόμος που διάλεξαν οι γνωστοί-άγνωστοι για να οδηγήσουν έναν ολόκληρο λαό στην οικονομική καταστροφή. Οι επιδράσεις σ' όλους τους τομείς είναι γνωστές και φαίνονται στην καθημερινότητα. Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς προχωράμε και πώς βρίσκουμε τα πόδια μας.
Αύριο, μεθαύριο θα έχουμε νέες υποχρεώσεις και σαν ΚΟΕ με τους Μεσογειακούς που θα διεξαχθούν στην Τουρκία, αλλά και γενικά όλες οι Ομοσπονδίες θα πρέπει να δώσουν το παρών τους σε σημαντικούς αγώνες.

Κι αρχίζει το μαρτύριο για τους έχοντες την ευθύνη αποστολής ομάδων σε Ευρώπη και όχι μόνο.
Το κράτος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει, δεν είναι όλες οι διοργανώτριες χώρες... Λουξεμβούργο, άρα τα μακρά κοντά εγίναν και στο αθλητικό κομμάτι. Είναι μια κατάσταση που κανέναν δεν ευχαριστεί, αλλά δυστυχώς είναι η πραγματικότητα. Και το μεγαλύτερο δράμα είναι ότι ακόμα και σήμερα εξακολουθούν όλοι να αλληλοκατηγορούνται, λύσεις δεν υπάρχουν και ο… αυτόματος πιλότος είναι σε εγρήγορση. Κάποτε, εμάς ευχαριστούσαν για τη βοήθειά μας, τώρα εμείς αρχίσαμε να ευχαριστούμε άλλους… Σημεία των καιρών και των διαχρονικών αππωμάτων μας.