Χθες ήταν προγραμματισμένος ο τελικός του Κυπέλλου Κόκα-Κόλα και, σήμερα, με τη διεξαγωγή του αγώνα μπαράζ ανάμεσα σε Νέα Σαλαμίνα και Δερύνεια, πέφτει η αυλαία κι αυτής της περιόδου. Μιας περιόδου, που ήταν και πάλι πολυτάραχη και είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που είχαν και οι προηγούμενες. Δεν έλειψαν δηλαδή το παρασκήνιο, τα μαγειρέματα, η καχυποψία, οι κόκκινοι φάκελοι, οι αλληλεξαρτήσεις, οι βαρύγδουπες δηλώσεις, τα δύο μέτρα και δύο σταθμά μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους. Γενικά απ' όλα είχε το πανέρι και φέτος, με αυξητική βεβαίως τάση στους φακέλους και στο συνολικό χρέος των ομάδων. Ταυτόχρονα, το τέλος της περιόδου δημιούργησε νέο ρεκόρ μαζικής φυγής παραγόντων, κάτι που είχαμε στη διάρκεια της περιόδου επισημάνει σ' αυτήν εδώ τη στήλη. Δεν είναι της ώρας μια σε βάθος ανάλυση για τους λόγους που ουσιαστικά οδηγούν τους πλείστους παράγοντες στην πόρτα της εξόδου. Φαίνεται, όμως, καθαρά ότι δεν είναι καθόλου άσχετοι με τη  δραματική οικονομική κατάσταση, στην οποία έχουν περιέλθει όλα σχεδόν τα σωματεία.
Θυμίζω, ότι δεν είναι πρόεδροι η πρωτοκλασάτα στελέχη μόνο από μικρομεσαίες ομάδες που αποχωρούν κι αυτό έχει τεράστια σημασία. Έχει αποχωρήσει ο πρόεδρος και ο Α' αντιπρόεδρος του πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ, αποχωρεί απόψε ο πρόεδρος της ΑΕΚ, προβληματίζεται ο πρόεδρος της Ανόρθωσης, είχε αποχωρήσει μέσα στον Δεκέμβρη ο τότε πρόεδρος της Ομόνοιας, ενώ φεύγει ο πρόεδρος της Αλκής, ο πρόεδρος της Νέας Σαλαμίνας, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού και οι αποχωρήσεις ή οι σοβαροί προβληματισμοί τελειωμό δεν έχουν. Αντίθετα, παραμένουν αμετακίνητοι και δεμένοι με τις καρέκλες τους άνθρωποι, που έπρεπε από καιρό να αφήσουν τα σημαντικά πόστα που κατέχουν και να πάνε σπιτάκι τους. Αυτή για πολλούς φαντάζει σαν μια μεγάλη αντίφαση, αλλά, δυστυχώς, είναι η κυπριακή πραγματικότητα. Μέσα σ' όλα αυτά, θα ανέμενε και ο πιο αδαής φίλαθλος ότι επιτέλους θα έρχονταν κάποιες αλλαγές, για τις οποίες έγινε μπόλικος λόγος στους προηγουμένους μήνες.
Λογικά αναμέναμε από τους έχοντες και το μαχαίρι και το κρέας, ότι αυτήν τη φορά θα μετέτρεπαν σε πράξεις τις όποιες εξαγγελίες ή και τους όποιους προβληματισμούς δημοσιοποίησαν. Αντ' αυτού μάθαμε ότι απλώς αλλάζει κάτι στο τρίτο γκρουπ, όπου καταργείται το μπαράζ και πέφτουν κατηγορία συνολικά 4 ομάδες. Κανονικά, ολόκληρο το γκρουπ θα έπρεπε να ξηλωθεί και να φτιαχτεί εξ αρχής. Γιατί εκεί και φέτος έγιναν πράματα και θάματα και παίχτηκε θέατρο που θα το ζήλευαν και κορυφαίοι επαγγελματίες ηθοποιοί. Το να επελθει η αλλαγή, είναι ένα βήμα προς τα μπρος, αλλά, δυστυχώς, δεν λύνει το όλο πρόβλημα. Δυστυχώς, φαίνεται ότι κάποια σωματεία συμφωνούν στα λόγια για την ανάγκη να προκύψουν σημαντικές αλλαγές, όμως στην πράξη επιθυμούν τη συνέχιση της όλης κατάστασης, απλώς  επειδή έτσι βολεύονται γενικώς… Άρα, λογικά το όλο σκηνικό θα συνεχιστεί και στη νέα περίοδο, πιθανόν με νέους πρωταγωνιστές, αλλά με το ίδιο πάνω-κάτω φινάλε. Άλλωστε είναι δύσκολοι καιροί για αλλαγή σεναρίων…