Τελικά, αυτό που ανέμεναν πολλοί, ότι δηλαδή η μάχη για Ευρώπη και για αποφυγή του υποβιβασμού θα κρινόταν στο φινάλε, τους επιβεβαιώνει.
Όπως επιβεβαιώνονται πολλοί που υποστηρίζουν ότι δεν θα επέλθουν τελικά οι αλλαγές εκείνες, για τις οποίες και ομοσπονδία και σωματεία μάς έχουν προδιαθέσει.
Η πλήρης, όμως, επιβεβαίωση αφορά σ' αυτούς που διαχρονικά υποστηρίζουν ότι, σε καθοριστικές στροφές του μαραθωνίου, ο παράγοντας  διαιτησία  διαδραματίζει τον δικό του ρόλο στη διαμόρφωση των βαθμολογικών δεδομένων.
Στο πρώτο κεφάλαιο, στο ότι δηλαδή όλα θα κριθούν στο φινάλε, ήταν λίγο πολύ αναμενόμενο μετά τις τελευταίες αγωνιστικές, όπου οι τρεις υποψήφιοι και μεταξύ τους ντέρμπι είχαν και μια λεπτή κλωστή τούς χώριζε βαθμολογικά.
Έτσι το ντέρμπι Ομόνοιας - ΑΕΚ στο ΓΣΠ έχει πλέον τον χαρακτήρα τού τελικού για έξοδο στην Ευρώπη, με τους «πράσινους» να βολεύονται ακόμη και με ισοπαλία.
Όσο κι αν είναι σκληρό, μέσα από μόλις έναν αγώνα να κρίνεται μια ολόκληρη χρονιά, είναι όμως ίσως πιο δίκαιο γιατί τουλάχιστον η τύχη των ομάδων θα κριθεί από τα πόδια των παικτών της κι όχι από τη διάθεση που θα έχουν άλλες ομάδες.
Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην περίπτωση του υποβιβασμού, όπου ο Ολυμπιακός ακόμα και με νίκη επί της Αλκής, θα αναμένει να μάθει το αποτέλεσμα στο Δασάκι.
Σ' ό,τι αφορά το δεύτερο κεφάλαιο, αυτό με τις αλλαγές, θεωρώ ότι απλώς  αγγίξαμε ένα από τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος του ποδοσφαίρου.
Τα όσα κωμικοτραγικά διαδραματίζονται στο τρίτο γκρουπ από τον καιρό που δημιουργήθηκε ο θεσμός, πιθανόν να περιοριστούν από τη νέα περίοδο, όμως στο σύνολο των θεμάτων που μας απασχολούν ουσιαστικά δεν προσφέρει και αλλαγές και κυρίως τις λύσεις που όλοι αναμέναμε.
Σ' ό,τι αφορά το τρίτο κεφάλαιο, αυτό της διαιτησίας, φαίνεται καθαρά ότι ουδεμία βελτίωση υπήρξε στη φετινή περίοδο συγκριτικά και με προηγούμενες χρονιές.
Τα λάθη είναι πολλά, ακόμη και από διαιτητές ή και βοηθούς, στους οποίους επενδύαμε πολλά για να καλυτερέψει η εικόνα του χώρου.
Η καταστρατήγηση των πιο απλών κανονισμών φανερώνει είτε ανικανότητα είτε σκοπιμότητα.
Όποιο από τα δύο κι αν συμβαίνει, ο διαιτητής ή ο βοηθός πρέπει να σταλούν σπίτι τους.
Είναι τόσο απλά τα πράγματα, που κάποιοι όφειλαν εδώ και καιρό να πάρουν τις αποφάσεις τους και να στείλουν και στους λοιπούς τα σχετικά μηνύματα.
Αλλά ποιοι να πάρουν τέτοιες αποφάσεις, όταν οι έχοντες το μαχαίρι και το κρέας λειτουργούν σαν κράτος εν κράτει και προκαλούν το φίλαθλο κοινό με ορισμούς σε κρίσιμους αγώνες ανθρώπων που τα έκαναν μαντάρα σε προηγούμενες αναμετρήσεις;
Όχι μόνο το αφτί τους δεν ιδρώνει, αλλά και προκαλούν με τους ορισμούς,  στέλνοντας το μήνυμα ότι αυτοί είναι παπάδες, αυτοί και τατάδες…
Έτσι φαίνεται καθαρά ότι όσες αλλαγές κι αν επέλθουν σε πολλούς τομείς, το κεφάλαιο διαιτησία με την ευρύτερή του έννοια κανείς δεν μπορεί ή δεν τολμά, ή ακόμη και δεν θέλει να το αγγίξει. Ο λόγος είναι απλός. Πολλές είναι οι λυκοφιλίες στον χώρο και ο κάθε εμπλεκόμενος έχει τον άλλο στο χέρι.
Γι' αυτό η κοροϊδία και το θέατρο του παραλόγου θα συνεχίζονται, όσο κι αν αυξάνονται οι φωνές διαμαρτυρίας πολλών σωματείων…