Αν μέχρι και στην περσινή περίοδο το κεφάλαιο μείωσης των ομάδων ήταν προ των πυλών, μετά τις πρόσφατες εξελίξεις, που έφεραν τούμπα το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα, είναι πλέον επιβαλλόμενη.
Οι πρώτες αγωνιστικές, μετά την είσοδο της Τρόικας στη ζωή μας, έδειξαν ότι ο κόσμος άρχισε να γίνεται επιλεκτικός σ' ό,τι αφορά την παρουσία του στα γήπεδα.
Ειδικά στα εκτός έδρας ματς το σκέφτεται διπλά ν' αφήσει τον καναπέ και την μπίρα του και να ταξιδέψει σ' άλλη πόλη για να δει την ομάδα του.
Βεβαίως υπάρχουν και οι πιστοί, κυρίως νεαροί, που δεν άλλαξαν ακόμη τη συνήθειά τους, όμως ακόμη κι ανάμεσα στους φανατικούς των πετάλων ή των θυρών, και προβληματισμός υπάρχει και ήδη τα καθίσματα τα αδειανά αυξάνονται.
Κι όταν οπαδοί των παραδοσιακών πρωταγωνιστών αρχίζουν και γίνονται επιλεκτικοί, φανταστείτε τι θα γίνει με οπαδούς ομάδων που και χαμηλά βρίσκονται και κυρίως στόχους δεν έχουν.
Περισσότερες των μισών ομάδων του πρωταθλήματος αναμένουν να φιλοξενήσουν τις ομάδες που τερμάτισαν φέτος στην πρώτη τετράδα και τις λεμεσιανές, για να μη έχουν ζημιά από τα εισιτήρια.
Και για να είμαστε τελείως δίκαιοι, και οπαδοί κάποιων απ' αυτές τις ομάδες, όταν δεν είναι πρωταγωνίστριες, μένουν καναπέ.
Κι από τη στιγμή που τα τηλεοπτικά μειώνονται και γενικά οι χορηγοί εξαφανίζονται, το πρόβλημα διογκώνεται.
Πώς θα τα βγάλουν πέρα οι ομάδες αυτές, που στα μεταξύ τους παιχνίδια, ακόμα και τώρα που παίζουν μια κατηγορία, δεν ξεπερνούν κατά μέσο όρο τα 100 εισιτήρια, είναι ένα τεράστιο ερώτημα.
Όπως ερώτημα είναι το ποιοι και πώς θα περάσουν τα κριτήρια της νέας περιόδου και στο φινάλε ποιοι θα μπορέσουν να διατηρήσουν ανοικτό το μαγαζί τους.
Έτσι κι αλλιώς, ο υφιστάμενος τρόπος διεξαγωγής του πρωταθλήματος, λίαν συντόμως, θα πρέπει να αλλάξει.
Έχω την εντύπωση ότι έκανε τον κύκλο του και εδώ και τώρα η Ομοσπονδία, τα σωματεία στην ουσία, να επιφέρουν σημαντικές αλλαγές, μπας και μειωθούν τα ρεζιλίκια και επανεύρει ο θεσμός το ενδιαφέρον που του αξίζει.
Είναι η εποχή που από τα λόγια πρέπει να περάσουμε στις πράξεις, αφήνοντας κατά μέρος συναισθηματισμούς και αλληλοδεσμευσεις, ή, με απλά λόγια, λυκοφιλίες…
Ο κόσμος έχει κουραστεί να είναι μάρτυρας του ίδιου σκηνικού εδώ και χρόνια, και κυρίως στα κάτω στρώματα να βλέπει κάθε χρονιά στις τελευταίες αγωνιστικές και στα μπαράζ ομάδες που βολόδερναν για μήνες, ξαφνικά να κάνουν πορεία πρωταθλητισμού.
Επιπλέον, ο μέσος οπαδός θέλει να ενισχύει το ταμείο της δικής του ομάδας και όχι των αντιπάλων, κι αυτό άρχισε να φαίνεται ήδη με τις μετακινήσεις ακόμη και των οπαδών των παραδοσιακά μεγάλων, που έχουν μακράν τον περισσότερο κόσμο.
Όλα αυτά και δεδομένου ότι η οικονομική κρίση θα συνεχιστεί, πιθανόν και θα ενταθεί στους επόμενους μήνες, φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την αναγκαιότητα για άμεσες αλλαγές, μια εκ των οποίων θα πρέπει να είναι ο νέος τρόπος διεξαγωγής του μαραθωνίου και ασφαλώς η μείωση των ομάδων, σε διαφορετική περίπτωση, θα θυμίσει η όλη ιστορία αυτή με τον βοσκό τον ψεύτη…