Το ότι η όλη κατάσταση στην Κύπρο, σε όλους σχεδόν τους τομείς, μύριζε μπαρούτι στους τελευταίους μήνες, ήταν κάτι που δεν χρειαζόταν ο παραιτηθείς ή ο νέος Πάπας για να το επιβεβαιώσει. Απ΄ αυτή την εικόνα δεν μπορούσε να απουσιάζει ο ποδοσφαιρικός χώρος. Διαχρονικά λέγεται ότι η κοινωνία του ποδοσφαίρου είναι μικρογραφία της ευρύτερης κοινωνίας. Δυστυχώς, αυτό αποδείχτηκε πολλές φορές σ΄ ό,τι αφορά την εκδήλωση βίας, τη διαχείριση του χρήματος, το τεράστιο οικονομικό άνοιγμα και γενικά με ενέργειες που φανερώνουν έλλειψη και καλής πολιτικής και οράματος. Τα μηνύματα των καιρών έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη από τους άμεσα ενδιαφερομένους εδώ και ολόκληρα χρόνια. Για όλους τους τομείς ισχύει αυτό. Όμως, για να μην παρελθοντολογούμε και για να μην επαναλαμβάνουμε πράγματα που στους πλείστους τουλάχιστον είναι γνωστά, θα πρέπει να σταθούμε όλοι μαζί και να κοιτάξουμε την επόμενη μέρα. Αν αναλωθεί ο χρόνος στην επίρριψη ευθυνών και στην προσπάθεια εντυπωσιασμού από τον καθένα σε ατομικό ή και ομαδικό επίπεδο, θα είναι η όλη κατάσταση μια από τα ίδια που ζήσαμε στο πρόσφατο αλλά και μακρύτερο παρελθόν. Γι’ αυτό και... χθες πρέπει να γίνουν όσες ενέργειες χρειάζονται, έτσι ώστε να σταλεί από την κάθε επηρεαζόμενη πλευρά το ξεκάθαρο μήνυμα ότι κανείς δεν καταθέτει τα όπλα και αναμένει τη μοίρα του· αντίθετα, υπάρχει και το αναγκαίο κουράγιο και η πίστη για μια νέα αρχή, στηριγμένη όμως αυτήν τη φορά σε γερά θεμέλια. Είναι σημαντικό σε εποχές τεράστιας κρίσης, όπως δηλαδή αυτή που διερχόμαστε ως κυπριακός λαός, να μην κυριαρχήσει ο πανικός και η γενική ψυχολογία να φτάσει στο ναδίρ. Είναι σοφότερο να επικρατήσει ψυχραιμία και όσο το δυνατόν καθαρό μυαλό. Οι ηγέτες κρίνονται και φαίνονται στα πολύ δύσκολα. Αυτό περιμένουμε στην περίπτωσή μας σ’ όλους τους τομείς. Για να το εστιάσω αποκλειστικά στο ποδοσφαιρικό κεφάλαιο, θα τονίσω ότι το μέλλον του αθλήματος στη χώρα, όσο κι αν ακούγεται ολίγον τι παρατραβηγμένο, κρέμεται από τις επόμενες κινήσεις αυτών που διοικούν Ομοσπονδία, σωματεία ή και οργανωμένα σύνολα που ζουν ή τροφοδοτούν τον χώρο. Το ότι δεν θα είναι στο επόμενο διάστημα η κατάσταση όπως τη γνωρίζαμε μέχρι τώρα, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να παραδοθούμε και να παρατήσουμε τα πάντα, περιμένοντας απλώς το μοιραίο. Γι’ αυτό και επιβάλλεται να σηκώσουμε κεφάλι και όλοι, ο καθένας από το δικό του πόστο, να δώσει τη δική του μάχη για επιβίωση, κατ΄ αρχάς, και για επανεκκίνηση που οδηγεί σε λεωφόρους επιτυχιών. Άλλωστε μια ζωή ο Κύπριος σε πολλούς τομείς πέρασε πολλά δεινά, όμως στο τέλος πάντα κατάφερνε και να επιβιώσει και να κτίσει ένα καλύτερο αύριο. Αυτό αναμένουμε να γίνει και μετά το τέλος αυτής της οικονομικής κρίσης που μας δείχνει εδώ και καιρό τα δόντια της. Μην ξεχνάτε ότι μετά τον Γολγοθά ακολουθεί η Ανάσταση. Αυτό θα είναι σε λίγες μέρες και το μήνυμα προς όλους τους χριστιανούς.