Σε σύγχρονο Κρόνο, που τρωει τα παιδιά του, αναδεικνύεται η πολιτισμένη Ευρώπη της Μέρκελ και των λοιπών που την περιτριγυρίζουν.
Σε μια Ήπειρο που υποτίθεται ο πολιτισμός, η αλληλεγγύη και η αλληλοκατανόηση ήταν το τρίπτυχο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε, στα αρχικά τουλάχιστον στάδια, η ενοποιημένη Ευρώπη, συμβαίνουν τόσες αντιφάσεις, που πραγματικά είναι για να τρελαίνεται ο οποιοσδήποτε.
Πολλές φορές γίναμε μάρτυρες από ντοκιμαντέρ να καταβάλλεται τεράστια προσπάθεια να σωθεί ένα άγριο ζώο, ή η ίδια η φύση ή και ακόμη ό,τι έχει σχέση με την καθημερινότητα και είναι όμως ικανό να ευαισθητοποιήσει ανθρώπους, οργανωμένα σύνολα ή και τις ίδιες τις κυβερνήσεις.
Θα ισχυριστεί κάποιος ότι καλά κάνουν και προσπαθούν να σώσουν ό,τι σώζεται.
Έλα όμως που σε άλλες περιπτώσεις, όπως της Ελλάδας και της Κύπρου, το ψυχρό αίμα των Βορείων κυρίως της Ηπείρου ούτε συγκινείται ούτε και δραστηριοποιείται.
Η Ευρώπη, για την ακρίβεια οι κρατούντες την τύχη της, νοιάζονται μόνο για το συμφέρον το οικονομικό και το πολιτικό.
Ουδείς συγκινείται και η λέξη εταίρος καμιά σημασία δεν έχει γι' αυτούς.
Όποτε βρουν την ευκαιρία καταβροχθίζουν τα παιδιά τους και μάλιστα με τρόπο εκδικητικό, και τα αποτελειώνουν άπαξ και διά παντός.
Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα την οποια βιώνουμε σαν αδύναμο γενικά κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κάναμε μοιραία λάθη, αυτό είναι αλήθεια, και οδηγήσαμε την όλη κατάσταση στο χείλος του γκρεμού.
Η Ευρώπη, σαν μητέρα των κρατών μελών της, αντί για χείρα βοηθείας, μας σπρώχνει στην άβυσσο.
Εκτός κι αν την υστάτη τα συμφέροντα είναι τέτοιου μεγέθους, που θα οδηγήσουν τους σοφούς της Ηπείρου σε νέες σκέψεις και κυρίως σε νέες αποφάσεις, οι οποίες βεβαίως και σ' αυτήν την περίπτωση θα είναι για μας οδυνηρές και γι' αυτούς η δικαίωση της πολιτικής τους.
Δυστυχώς, τα δυο μέτρα και δυο σταθμά τα βιώνουμε, και μάλιστα με σκληρό τρόπο. Γι' άλλη μια φορά αποδεικνύεται το γνωστό «όπου μικρός κι η μοίρα του».
Θα χρειαστεί τεράστιος αγώνας από όλους για να επανέλθουμε σε ικανοποιητικούς ρυθμούς στην καθημερινότητά μας.
Οι Ευρωπαίοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, απέδειξαν στην πράξη αυτό που λεγόταν πολύ καιρό προηγουμένως, ότι δηλαδή μόνο για την πάρτη τους νοιάζονται και για κανέναν άλλον.
Μέσα σ' όλα αυτά έχουμε σε εξέλιξη και τις εγχώριες διοργανώσεις σε πολλά αθλήματα και βεβαίως τον αγώνα των πλείστων σωματείων για να παραμείνουν ζωντανά.
Ήταν που ήταν πολύ δύσκολα τα οικονομικά τους, με τις τελευταίες εξελίξεις είναι λογικό να έγιναν σχεδόν δραματικά.
Γράφαμε σε ανύποπτο χρονικό διάστημα ότι ο ποδοσφαιρικός χάρτης της Κύπρου σύντομα θα αλλάξει και μάλιστα δραματικά, αλλά δεν είχαμε υπ' όψιν τις εξελίξεις που αφορούσαν την πατρίδα μας στην ολότητά της.
Κι είχε δίκαιο ο πρόεδρος της ΚΟΠ όταν, χρησιμοποιώντας σκληρή και ωμή γλώσσα στη διαδικασία κλήρωσης της ημιτελικής φάσης του Κυπέλλου, έκανε αναφορά στο οικονομικό, στη νέα τάξη πραγμάτων και για πολλοστή και πιθανόν για κάποιους ύστατη φορά τους κάλεσε να ξεχάσουν ό,τι μέχρι σήμερα ήξεραν, και να επανέλθουν σε δεδομένα προηγούμενων δεκαετιών.
Ήταν ένα κάλεσμα που είχε όλα τα στοιχεία ενός δραματικού SOS και το οποίο ελπίζουμε αυτήν τη φορά να είχε απήχηση.
Άλλωστε, και να θέλει κάποιος να ξεφύγει και να συνεχίσει να σφυρίζει αδιάφορα, δεν θα έχει διέξοδο για να επιζήσει οικονομικά και αγωνιστικά.
Μακάρι να πάνε όλα κατ' ευχήν, ξεκινώντας από το ιεραρχικό πρώτο θέμα που βασανίζει ολόκληρο τον κυπριακό λαό, ο οποίος παραμονές εθνικών επετείων βιώνει την πιο τραγική οικονομική κρίση από το 1974 και εντεύθεν.
Καλή Κυριακή και ο Θεός μαζί μας.