Σαν λαός έχουμε πολλά ελαττώματα και κατά καιρούς γίνεται αναφορά σ΄ αυτά αναλόγως των εξελίξεων. Έχουμε, όμως, σαν κοινωνία ένα μέγιστο καλό, ένα αγαθό με το οποίο στις δύσκολες στιγμές επισκιάζει τα υπόλοιπα. Η αγάπη και η αφοσίωση του μέσου Κύπριου προς την πατρίδα και προς κάθε πάσχοντα συνάνθρωπο ξεπερνά κάθε προσδοκία και φτάνει στα όρια της λατρείας. Αποδείχθηκε πολλές φορές στο παρελθόν, αποδεικνύεται όμως περίτρανα και σ΄ αυτές τις τραγικές στιγμές που βιώνουμε. Πολλά τα παραδείγματα από οργανωμένα σύνολα αλλά κυρίως σε ατομικό επίπεδο. Από τη στιγμή που έγινε γνωστό και κατανοητό ότι η οικονομική μας σωτηρία εξαρτάται βασικά από τις δικές μας ενέργειες, εκατοντάδες άνθρωποι διαφόρων ηλικιών και οικονομικών τάξεων, εμπράκτως έδειξαν ότι θα στηρίξουν όπως και όσο μπορούν την προσπάθεια που ξεκίνησε μετά το ΟΧΙ της Βουλής των Αντιπροσώπων για να αποφύγουμε τη χρεοκοπία. Από την Εκκλησιά μέχρι τον τελευταίο πολίτη αυτού του τόπου υπήρξε και συνεχίζει να υπάρχει μια κινητοποίηση και μια έκφραση της αγωνίας αλλά κυρίως της αγάπης που έχει ο καθένας για την πατρίδα. Πολύ συγκινητικές οι όλες εκδηλώσεις, που πέραν της προσφοράς προς τη γενικότερη προσπάθεια, στέλνουν και προς το εξωτερικό το μήνυμα ότι αυτός ο Λαός θέλει να επιβιώσει και θα τα καταφέρει.
Περάσαμε πολλά δεινά από το 1974 και εντεύθεν. Δεινά και πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου κι όμως μείναμε όρθιοι. Αυτό αναμένεται να επαναληφθεί και αυτές τις δραματικές ώρες που διερχόμαστε. Το θέμα βεβαίως είναι ότι δεν θα πρέπει ποτέ ξανά να φτάσουμε σ΄ αυτό το σημείο, δηλαδή ένα βήμα πριν από τη χρεοκοπία ή πριν από τη γενική καταστροφή για να αντιληφθούμε όλοι ότι πρέπει να κινούμαστε ενωμένοι και πολιτικά και οικονομικά. Συνήθως λέμε ότι το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Ισχύει και για τους εκάστοτε κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενους. Οφείλουμε όλοι να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος και υπεράνω όλων να τοποθετήσουμε την πατρίδα, την οποία όλοι αγαπάμε, αλλά τα τραγικά και μοιραία πολλές φορές λάθη μας την οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού.

Χαίρεται ο κάθε Κύπριος πολίτης όταν ακούει ή βλέπει να ενώνουν δυνάμεις παραδοσιακοί πολιτικά αντίπαλοι και να προσπαθούν διαμέσου μιας ενιαίας γραμμής να βοηθήσουν στην επίτευξη μιας όσο το δυνατόν υπό τας περιστάσεις δίκαιης λύσης για τον τόπο μας. Αυτό όμως θα πρέπει απ΄ εδώ και μπρος να είναι σήμα κατατεθέν των όλων προσπαθειών τους και όχι απλά να ενώνονται όταν ο τόπος διατρέχει άμεσο κίνδυνο. Αυτό το απαιτεί ο ίδιος ο Λαός, το απαιτεί η Ιστορία του τόπου, το απαιτεί ο κόσμος που δίνει και την ψυχή του για την Κύπρο που αγαπά. Παρεμπιπτόντως για την Εθνική μας, που σήμερα αντιμετωπίζει στο ΓΣΠ την Ελβετία, κάναμε αναφορά απ΄ αυτήν εδώ τη στήλη χθες. Σήμερα θα της ευχηθούμε κάθε επιτυχία και θα ξανακαλέσουμε τον κόσμο να πάει γήπεδο, γιατί οι διεθνείς μας έχουν άμεση ανάγκη από την παρουσία του.