Φοβερό πραγματικά αυτό που συμβαίνει στον φετινό μαραθώνιο και στα ψηλά και στα χαμηλά της βαθμολογίας.
Το κοντράστ συναισθημάτων εξακολουθεί να είναι το κυρίαρχο στοιχείο και όλα δείχνουν ότι σχεδόν από μηδενική βάση θα εισέλθουν στα μπαράζ όπου θα κριθούν τα πάντα και οι μαχόμενοι για τίτλο ή και έξοδο στην Ευρώπη και οι μαχόμενοι για τη σωτηρία τους.
Για πρώτη φορά από καταβολής του θεσμού καταγράφεται αυτή η εικόνα, δηλαδή δύο στροφές πριν από το φινάλε της κανονικής περιόδου όλα να παίζονται σ΄ ό,τι αφορά τίτλο, Ευρώπη και σωτηρία.
Συνήθως κάπου υπήρχε φαβορί.
Δηλαδή, μπαίνοντας στα μπαράζ, κάποιοι είχαν τον πρώτο λογο για επίτευξη των στόχων τους, είτε ανήκαν στο γκρουπ για τον τίτλο είτε στο γκρουπ για σωτηρία.
Φέτος όλα παίζονται.
Βεβαίως θα ισχυριστεί κάποιος ότι απομένει το ντέρμπι κορυφής και κάποιοι σημαντικοί αγώνες στα χαμηλά.
Ανεξάρτητα από την έκβαση αυτών των αγώνων στην κανονική περίοδο, θεωρώ ότι όλα τα λεφτά θα είναι οι έξι αγώνες στα μπαράζ.
Και επειδή πρέπει να γίνει μια πρώτη αποτίμηση τής μέχρι τώρα πορείας του μαραθωνίου, θα πρέπει να τονίσουμε την εντυπωσιακή πορεία της ΑΕΚ, την αντεπίθεση της Ομονοίας των χιλίων προβλημάτων και βεβαίως την εντυπωσιακή παρουσία της Δόξας Κατωκοπιας που κόντρα σχεδόν σ΄ όλα κατάφερε κάτι που φτάνει στα όρια του άθλου.
Για τη μάχη του τίτλου φάνηκε σχεδόν με το καλησπέρα ότι θα ήταν υπόθεση Ανόρθωσης και ΑΠΟΕΛ, με τους «γαλαζοκίτρινους» να αντιστρέφουν το κλίμα που επικρατούσε για μήνες ολόκληρους και να υπερκαλύπτουν σε σύντομο χρονικό διάστημα τη διαφορά των έξι βαθμών από την κορυφή.
Είναι μια σημαντική εξέλιξη σε καθοριστικό χρονικό σημείο που στο κεφάλαιο ψυχολογία, τουλάχιστον, γέρνει έστω ελαφρά την πλάστιγγα προς το μέρος τους.
Απ΄ εκεί και πέρα, θεωρώ ότι η παρουσία της Αλκής ήταν -σύμφωνα με τα δεδομένα που δημιούργησε η μετεγγραφική περίοδος και σύμφωνα με τους στόχους που είχε θέσε- η δυσάρεστη έκπληξη της χρονιάς έστω κι αν στο τέλος καταφέρει να σωθεί.
Από την άλλη η Σαλαμίνα ήταν μια από τα ίδια, δηλαδή ικανή για το καλύτερο αλλά και ιδανική αυτόχειρας, και η Άχνα με τον Ολυμπιακό αναμενόταν ότι θα πάλευαν μέχρι το τέλος για τη σωτηρία τους.
Ειδικά οι «μαυροπράσινοι» με τα πολλά και σοβαρά οικονομικά προβλήματα και την αφαίρεση των τριών βαθμών στο ξεκίνημα της περιόδου.
Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά επανερχόμαστε στον πρόλογο της στήλης, όπου γίνεται αναφορά σε έναν πρωτόγνωρο ανταγωνισμό σε όλα τα επίπεδα για την τελική θέση που θα καταλάβουν οι άμεσα ενδιαφερόμενες ομάδες.
Αυτό κρατά σε πολύ ψηλά επίπεδα το ενδιαφέρον κι είναι πολύ σημαντικό ότι και οι πάνω και οι κάτω δεν θα στηριχτούν σε ξένα δεκανίκια, παρά μόνο στα δικά τους πόδια.
Αυτό από μόνο του διαφοροποιεί πολλά απ΄ όσα ξέραμε ή είδαμε μέχρι τώρα…