Σήμερα δεν παίζουμε ποδόσφαιρο, αλλά ψηφίζουμε. Μην απορήσετε,  όμως, όταν εμφανιστούν σημαίες ομάδων, απόψε στην ανακήρηξη του νέου Προέδρου. Η πολιτικοποίηση του αθλητισμού στην Κύπρο μπορεί να εξασθένησε, αλλά δεν πρόκειται να εξαλειφθεί (τουλάχιστον στις επόμενες δεκαετίες). Μπορεί τα τελευταία χρόνια να μην υπάρχει αυστηρός διαχωρισμός των εννοιών "Δεξιός" και "Αριστερός", αλλά σήμερα θα υπάρξει, έστω και για λίγο. Σίγουρα δεν ήρθε ακόμη το τέλος των ιδεολογιών, αλλά είναι καθολικά αποδεκτό ότι οι έννοιες "Δεξιός" και "Αριστερός" έχουν απολέσει μέρος της ταυτότητάς τους μέσα στη σύγχρονη, καπιταλιστική κοινωνία και δεν είναι υπερβολή να ισχυριστεί κάποιος ότι παρουσιάζουν κάποιες συγκλίσεις. Σήμερα, λοιπόν, ψηφίζουμε και δεν παίζουμε μπάλα. Όμως κάποιοι έκαναν λόγο για πολιτικές σκοπιμότητες στο θέμα Ντόσα Τζούνιορ. Και κάποιοι προέδροι ομάδων και σωματείων έδωσαν πριν από λίγο καιρό το «παρών» τους ομαδικά σε προεκλογική-ποδοσφαιρική συνάντηση ενός υποψηφίου προέδρου. Και παλαιότερα θα συναντούσες πολλά παρόμοια φαινόμενα. Η κομματοκρατία στην Κύπρο είναι τόσο ισχυρή, που δεν θα μπορούσε να μην απλώσει τα πλοκάμια της και στο ποδόσφαιρο. Ανέκαθεν, ο αθλητισμός ήταν πολιτικοποιημένος στην Κύπρο και παρά το ότι τα χρόνια πέρασαν, δεν έχασε αυτό το στίγμα του.
Δυστυχώς, αυτός ο τόπος πληρώνει ακριβά τις ματαιοδοξίες κάποιων για την οποιαδήποτε "προεδρική καρέκλα" προς εξυπηρέτηση στενοπολιτικών-οικονομικών συμφερόντων (με θύμα του και τον αθλητισμό). Η φιλοσοφία αυτή αποτελεί ένα από τα "ιδανικά" της κοινωνίας μας, που κοιμάται τον ύπνο του δικαίου μέσα σε μια καταναλωτική ατμόσφαιρα που εκμηδενίζει κάθε μορφή ηθικών αξιών. Η μεταβατική περίοδος, που περνά η Κύπρος σε πολλούς τομείς, την βρίσκουν απροέτοιμαστη, διότι ικανοί άνθρωποι με μόρφωση και ιδανικά μένουν στο περιθώριο της κομματικοποίησης των πάντων.