Αφού την ξεσκόνισα, άρχισα να χτυπώ τα πλήκτρα ένα-ένα. (Σαν βηματισμός παρέλασης ακουγόταν).

  Π ρ ο ς   π ο λ ι τ ι κ ο ύ ς   ά ρ χ ο ν τ ε ς.
Δ Ε Ν   Μ Α Σ   Π Ε Ι Θ Ε Τ Ε   Π Λ Ε Ο Ν.

Σταμάτησα…
Τα πλήκτρα της γραφομηχανής ήθελαν λάδωμα. Και η ταινία έπρεπε να αλλαχτεί - είχε στεγνώσει από καιρό. Το χαρτί ζάβωσε! Χα! Όλα αυτά, μου θύμιζαν πολιτική!
Γύρισα τον κύλινδρο και ετοίμασα την επόμενη σελίδα. Θα την γράψουμε μαζί το 2018.