Μένουμε σε νησί. Βρεγμένοι απ’ όλες τις πάντες! Άρα, προς τι ο φόβος της βροχής; (!)
Μένουμε σε μοιρασμένη πατρίδα, γι’ αυτό, ας παίξουμε ακόμα μια παρτίδα… Πώς αλλιώς να κερδίσουμε κάτι.
Παραμένουμε σε αναμμένα κάρβουνα, γι’ αυτό και καψαλιζόμαστε ήδη. Κι ύστερα σου λένε ότι ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυρά.
Μένουμε ίδιαν τάξη, κι ας δώσαμε εξετάσεις. Για μας ισχύει ακόμα το bulling κι αυτό είναι θλιβερό.
Μένουμε, δεν επιμένουμε και είναι ανησυχητικό. Ας κολυμπήσουμε λίγο βαθύτερα, λίγο καλύτερα, λίγο πιο τολμηρά. Ο δεινός κολυμβητής φέρνει την καλή ψαριά!