-Προς τι το γέλιο;
-Αααα! Μα γιατί, φίλτατε, βλέπω τη σημασιολογία να υπερτερεί της σημαντικότητας. Και το γελοίο ξέρεις ποιο είναι; Ότι, πλείστοι από μας, δεν διακρίνουμε τη διαφορά τους, ούτε τη δυστυχία τους!
-Δυστυχία; Εγώ αδυνατώ να αποδεχτώ την σημαντικότητα των εξελίξεων. Εστιάζω στην σημασιολογία τους. Είναι επιτηδευμένα πλουραλιστική και με βολεύει.
-Η κκελέ σου εν κομμένη φίλε μου. Μην ψάχνεις αιτιολογίες. Υπαίτιοι είμαστε καθαρά εμείς. Οι παθητικοί πολίτες – οι πολίτες-αρνιά.
-Πεσιμιστικός όπως πάντα.
-Ρεαλιστής.