Αν ενστερνιστείς τη συνωμοτική μας εκκαθάριση, τότε, ίσως και να διέκρινες την εντατικοποιημένη φοβία της επιβίωσής μας.
Αυτή μας η προσήλωση, μας ενώνει και μας καταρρακώνει συνάμα…
Αυτή η ‘εμμονή’, μας δένει και μας αποσυντονίζει ταυτόχρονα…
Και ερωτώ: ως τοξικοί εναπομείναντες, ως δηλητηριασμένοι επιζήσαντες, είναι, πλέον, -σκέψης υγιής-, να επιμένουμε στη διάσωσή μας;
Όπως και να έχει, ομαδικά βαδίζουμε προς στην τρύπα που ανοίξαμε ή μας άνοιξαν!