Τα σιδερένια τους σπιρούνια και τα χρυσά πιρούνια, που κάποτε κροτάλιζαν πάνω σε γυαλιστερά μάρμαρα και σημαιοστολισμένα τραπέζια, πλέον, μην τα αναζητάς.
Και τους δερβίσηδες των σαλονιών, που στροβιλίζονταν στις μεγάλες αίθουσες, με/για τα ‘μεγάλα κεφάλ(α)ια’, να τους λυπάσαι… για όσα έζησαν, όσα δεν έσβησαν και να τα μαρτυράς!
Και πριν σφυρίσεις ζεμανφουιστικά, σκέψου και το δικό σου μερίδιο ευθύνης και ύστερα το γενικό μας ντεκατάνς.