Έχει μια γλυκάδα η πατρίδα μου, ό,τι και να της κάνετε… Θαλασσοδαρμένη κάποτε, θαλασσοφίλητη πάντοτε, αιώνια υπέροχη!
Έχει ένα πείσμα και μια θωριά η πατρίδα μου, όπως και να την βλέπετε… Αμίμητη, ακοίμητη, αγέρωχη!
Έχει, όμως, και μια πίκρα η πατρίδα μου, που εσείς την παραβλέπετε… Δεν είναι ο οικονομικός ευνουχισμός της, ούτε ο μεθοδευμένος εγκλωβισμός της. Είναι το delete button που αιωρείται εμπρός της, έτοιμο να την σβήσει από τον χάρτη!
ALERT