Έχει αλλάξει η φυσιογνωμία σου… το ξέρεις; Και τα μάτια σου, δεν τ’ αναγνωρίζω!
Έχει αλλάξει η συμπεριφορά σου. Το βλέπεις; Μα πού να το δεις, σαν ατενίζεις με θλίψη, συνεχώς, το αβέβαιό σου μέλλον.
Σου χρωστούν συμπόνια, όμως εσύ προτιμάς μισθό. Σου χρωστούν, αλλά και χρωστάς, και το ξέρεις!
Βλέπω το πρόσωπό σου να φριζάρει σ’ έναν θλιβερό μορφασμό. Όμως, δεν έχεις επιλογή! Μια αναδρομή στην πορεία της ευμάρειάς σου είναι πλέον θέμα απατηλό.
Τέλειωσαν οι χρυσές εποχές. Καιρός να βγάλεις έξω τον ταπεινό σου πρόσωπο και να δουλέψεις.