Όταν ξεκινούσε αυτή η χρονιά κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει πού θα μπορούσε να οδηγήσει το κυπριακό ποδόσφαιρο. Και να που λίγες μέρες πριν μας αποχαιρετήσει, ο απολογισμός του μας αφήνει με πολλά προβλήματα, με «ανοιχτές πληγές» και με το μέλλον, σε ό,τι αφορά τις πλείστες ομάδες, ζοφερό μέχρι επικίνδυνο. Δεν έχουμε σκοπό να μοιρολατρήσουμε στις επόμενες λέξεις. Απλά να ανασκοπήσουμε μια χρονιά που θα αποτελεί σημείο αναφοράς για το μέλλον. Ξεκινώντας από τον περσινό πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ, να αναφέρουμε ότι από τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό στην ιστορία του, ψάχνει πλέον να κλείσει όσο γίνεται το έλλειμμα ενώ είναι αναγκασμένος να κάνει μέχρι και 4 μετεγγραφές. Ο περσινός κυπελλούχος Απόλλων πέτυχε ό,τι δεν ανέμενε με την είσοδό του στους ομίλους και αποτελεί την εξαίρεση της χρονιάς. Χαμόγελα αφήνει το τέλος της χρονιάς στην ΑΕΛ, όμως να θυμίσουμε ότι τον Μάιο ήταν εκτός τετράδας και εκτός Ευρώπης. Η Ανόρθωση ταλαιπωρήθηκε με τις αλλαγές στη διοίκηση, συνεχίζονται τα οικονομικά προβλήματα και πλέον στρέφονται στη λύση της δημιουργίας εταιρείας. Η Ομόνοια, εκεί που πήγε να «αγιάσει» στο θέμα προπονητή, «επέστρεψε» στα συνηθισμένα, συμπληρώνοντας δεκαετία από τότε που έχει να στεριώσει προπονητής για έναν ολόκληρο χρόνο στον πάγκο της. Για την ΑΕΚ τα δεδομένα δεν είναι καλά. Η χρονιά την αφήνει χωρίς διοίκηση, χωρίς προπονητή και με… νέο ρόστερ λόγω αποδεσμεύσεων. Η Αλκή έζησε στιγμές δύσκολες και προσπαθεί με χίλια ζόρια να επιβιώσει. Κάπου κοντά βρίσκεται και η Ένωση που παλεύει με «νύχια και δόντια» να επιβιώσει οικονομικά. Όλες οι υπόλοιπες ομάδες ζουν με τα ελάχιστα, γνωρίζοντας ότι τα χειρότερα… έπονται. Μοναδική εξαίρεση είναι ο Ερμής. Που διήνυσε την πιο επιτυχημένη χρονιά στην ιστορία του. Και ευελπιστεί ότι η επόμενη θα του δώσει ακόμη περισσότερα. Είναι αυτό που λέμε η «εξαίρεση του κανόνα»…