Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού… μου έμαθαν οι τελευταίες οικονομικές εξελίξεις του τόπου μας κι αυτή την έκφραση χρησιμοποιώ σε σχεδόν κάθε κοινωνική συζήτηση στην οποία τυγχάνει να συμμετέχω.

Ούτε η φετινή Ανάσταση είναι η ίδια με την περσινή, ούτε το φετινό καλοκαίρι θα είναι το ίδιο. Τίποτα δεν είναι ίδιο στις ζωές μας όσο περνούν τα χρόνια και όσο η κοινωνική ζωή του τόπου πλήττεται από τις πολιτικές αποφάσεις και τα οικονομικο-πολιτικά παιγνίδια που επιχειρούν να μας καθηλώσουν.  

Φέτος η Ανάσταση, μας βρίσκει θλιμμένους, άνεργους, προβληματισμένους, καταπιεσμένους και θυμωμένους.  Όμως το Άγιο Φως, φέρνει την ελπίδα, φέρνει ανακούφιση φέρνει ένα μήνυμα που πρέπει να εισπράξουμε μόνο και μόνο που θα αγγίξει το κερί μας στην ηχώ του «Χριστός Ανέστη»

Πάντα υπάρχουν δύο όψεις, υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που δυστυχώς ή ευτυχώς μας τις επιβάλλουν. Το θέμα είναι, πως εμείς, θα τις δεχθούμε και πως θα προχωρήσουμε με αυτές ή χωρίς αυτές.

Η Ανάσταση του Κυρίου, επιβάλλει το χαρμόσυνο μήνυμα και με αυτό θα πρέπει να προχωρήσουμε, να αναθεωρήσουμε να γίνουμε εναλλακτικοί στις επιλογές μας και να μάθουμε να ζούμε αν και «κουρεμένοι» - ανανεωμένοι.

Ας δεχθούμε την πηγή του φωτός να μας φωτίσει να μας αλλάξει να μας βοηθήσει να βγούμε νικητές… Άλλωστε το ’χει το σόι μας… και αρνάκι θα σουβλίσουμε και φλαούνες κάναμε και αυγά κοκκινίσαμε με τη διαφορά ότι είναι πιο λίγα σε ποσότητα από πέρσι. Και για αυτούς που δεν έχουν… δεν έχουν να φοβούνται τίποτα αφού ήδη λαμβάνουν από τους έχοντες κι αυτό το είδαμε και στην πράξη με τις τελευταίες συναυλίες και πράξεις αλληλεγγύης και ανθρωπισμού μέσα από ένα μεγάλο «κύκλο» που λέγεται άνθρωπος….

Ας αφήσουμε την ισχυρή φλόγα του Άγιου Φωτός, να μας αναστήσει και να μας φωτίζει…