Γράφοντας για τους ανθρώπους που αγαπάμε τις άγιες ημέρες του Πάσχα είναι σαν να κάνουμε απολογισμό των θετικών στοιχείων που απαρτίζουν τη ζωή μας. Αποτελεί έναν τρόπο με τον οποίο αποδεικνύουμε πως κάνουμε πράξη την συμβουλή που μας έδιναν από μικρή ηλικία: Να εκτιμούμε αυτά που έχουμε.

Είμαστε καλά, λοιπόν, εμείς που έχουμε εκείνον τον άνθρωπο που εμείς επιλέξαμε να μας καλημερίζει. Ακόμη πιο καλά είμαστε εμείς που ανοίγοντας τα μάτια μας βλέπουμε μπροστά μας ένα όμορφο χαμόγελο ενός μικρού εισβολέα στο κρεβάτι που μεσονύχτια ένιωσε ανασφαλής.

Είμαστε καλά, εμείς που έχουμε εκείνον τον συνάδελφο που μας φτιάχνει την μέρα με τα αστεία του και με εκείνον τον διεθνολόγο που θα μας ανοίξει τους ορίζοντες για να δούμε κάτι πέραν από το αυτονόητο.

Είμαστε καλά εμείς που κάνουμε αυτό που αγαπάμε και πληρωνόμαστε. Εμείς που παλεύουμε για να νικήσουμε τη ρουτίνα γιατί δεν συμβιβαζόμαστε εύκολα.

Είμαστε καλά εμείς που ανάβουμε ένα κερί στην εκκλησία σχηματίζοντας μπροστά μας την εικόνα όλων εκείνων που μας στάθηκαν στα δύσκολα και που διασκέδασαν μαζί μας στα εύκολα.

Αυτοί όλοι είμαστε εμείς.

Καλό Πάσχα.

Tweet to @donnakaparti