Έτσι μάθαμε σαν λαός έτσι μάθαμε γενικά να ενεργούμε. Όχι μόνο εμείς αλλά γενικά σε όλο τον κόσμο. Αν οι πληροφορίες των τελευταίων εβδομάδων, γίνουν πράξεις και αναφέρομαι στην ενοποίηση ομάδων, τότε πολύ δύσκολα θα βλέπουμε τον κόσμο που τώρα πάει στα γήπεδα. Μπορεί από την μια να είναι λύση ανάγκης για κάποια σωματεία, ώστε να μην βάλουν λουκέτο, από την μια μέρα στην άλλη λόγω των οικονομικών δυσκολιών, αλλά από την άλλη ίσως και τα πράγματα να γίνουν χειρότερα. Αντί να βρούμε το πρόβλημα (που οι περισσότεροι το γνωρίζουν εδώ και χρόνια), προσπαθούμε να ενοποιήσουμε ομάδες προκειμένου να διαγραφούν χρέη και να αρχίσουν και πάλι από την αρχή.

Ρωτήστε, όμως και τον κόσμο των ομάδων σας; Θέλουν ένα τέτοιο πράγμα; Ειδικά οι πιο παλαιοί από εμάς θα γούσταραν κάτι τέτοιο; Έχουν μάθει στην ζωή τους μόνο μια ομάδα και αυτήν λατρεύουν και αυτήν αγαπούν. Δεν νομίζω με την ενοποίηση να αγαπήσουν την νέα ομάδα τόσο πολύ όσο αγαπούσαν την δική τους. Με άλλα λόγια, πιο λίγος κόσμος στα γήπεδο, πιο λίγα έσοδα στις νέες ομάδας.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, η ενοποίηση κάποιων ομάδων δεν είναι και η καλύτερη μας λύση. Η πιο ιδανική ήταν (και είναι) να λυθούν τα οικονομικά προβλήματα της κάθε ομάδας, αλλά όπως τα βλέπω δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Το πιο ιδανικό, οι ομάδες, με την ιστορία τους, που κουβαλούν δεν μπορούν να κλείσουν, παρά, μόνο να βοηθηθούν. Δεν γίνεται να χαθούν γιατί στο ποδόσφαιρο μας δεν θα μείνει ρομαντισμός, θα χαθεί και αυτός. Οπόταν οι σκέψεις για ενοποιήσεις χρειάζονται πολύ δουλεία και αρκετή σοβαρότητα και όχι απλά για να διαγραφούν κάποια χρέη.